Τα αλλεπάλληλα πολιτικά πραξικοπήματα της Ν.Δ.

Οι εθνικές βουλευτικές εκλογές του 2007 είχαν προκηρυχθεί μ’ ένα πρωτότυπο προεκλογικό πραξικόπημα, διότι κανένας από τους λόγους που είχε επικαλεσθεί ο Κ. Καραμανλής (κατάρτιση νέου προϋπολογισμού – αναθεώρηση Συντάγματος – μεταρρυθμίσεις) δεν αποτελούσε «εθνικό λόγο» ώστε να δικαιολογείται το αίτημα, προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, της διάλυσης της Βουλής και η προκήρυξη εκλογών. Ταυτόχρονα, όμως, τότε παραγράφηκαν, σύμφωνα με το Νόμο περί ευθύνης υπουργών, όλα τα αδικήματα που είχαν διαπράξει οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ κατά την περίοδο 2000 – 2004. Παρόλα αυτά ο «μονάρχης» πρωθυπουργός το έπραξε ανενδοίαστα. Απεναντίας, ο μοναδικός λόγος, ο οποίος θα έπρεπε να οδηγήσει στην παραίτηση του πρωθυπουργού και στην προκήρυξη των εκλογών, δηλαδή η βιβλική καταστροφή του δασικού μας πλούτου από τις πυρκαγιές του 2007, αποσιωπήθηκε προκλητικά.

Με παρόμοιο πραξικόπημα και με πρόσχημα τις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου 2009, διέλυσε και πάλι τη Βουλή, με αποτέλεσμα να παραγραφούν τα αδικήματα (π.χ. ομόλογα, βατοπέδι που διέπραξαν υπουργοί του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ.).
Για τρίτη φορά τώρα και μάλιστα στο μέσον της κυβερνητικής του θητείας, ο «πρωθυπουργός της πυρκαγιάς» επικαλείται και πάλι σαν «εθνικό λόγο» την οικονομική κρίση, η οποία είχε ξεσπάσει στις ΗΠΑ, εδώ κι ένα χρόνο.

Οι θεσμοθετημένοι, από την αστική τάξη, μέθοδοι υφαρπαγής της ψήφου του εκλογικού σώματος.

Οι ανομολόγητοι σκοποί των δύο εταίρων (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ) του αστικού συνασπισμού εξουσίας ήταν, είναι και θα είναι η νόθευση και η υφαρπαγή της ψήφου του εκλογικού σώματος. Αυτό επιβεβαιώθηκε και με την ψήφιση του νέου εκλογικού νόμου (του γνωστού ως «νόμου Παυλόπουλου»), ο οποίος δίνει το δώρο των πενήντα εδρών στο πρώτο κόμμα και μειώνει το απαιτούμενο ποσοστό για την περιπόθητη αυτοδυναμία στο 39,5%. Βέβαια ο πρώτος διδάξας ήταν ο άλλος εταίρος, το ΠΑΣΟΚ, το οποίο με το λεγόμενο «νόμο Σκανδαλίδη» είχε ανοίξει το δρόμο, προσφέροντας δώρο σαράντα εδρών. Αυτό όμως δεν είχε ικανοποιήσει πλήρως τον τότε ισχυρότερο εταίρο, τη ΝΔ, η οποία άλλαξε «επί τα βελτίω» το νόμο, υποθέτοντας ότι θα είναι εσαεί … το πρώτο κόμμα ! Είναι αναγκαίο να τονιστεί ότι ένα από τα «παραθυράκια» του εκλογικού νόμου προβλέπει ότι όσο λιγότερα κόμματα αντιπροσωπεύονται στη Βουλή, τόσο μειώνεται το ποσοστό της αυτοδυναμίας. Σε περίπτωση εισόδου τεσσάρων κομμάτων το ποσοστό θα μειωθεί στο 39%. Διπλά κέρδη για τα κόμματα της αστικής τάξης. Ο εκάστοτε εκλογικός νόμος, είναι το ισχυρότερο όπλο στα χέρια του θεωρούμενου ως πρώτο κόμμα, για τη νόθευση και την υφαρπαγή της ψήφου του εκλογικού σώματος. Οι άλλοι δύο ισχυροί πυλώνες της αστικής κοινοβουλευτικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, πάνω στους οποίους στηρίζεται ο αστικός συνασπισμός εξουσίας για να επιτύχει την εξυπηρέτηση των ταξικών, οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων του, είναι η οικονομική ενίσχυση των κομμάτων από τον κρατικό προϋπολογισμό και τα ΜΜΕ (τηλεόραση – ραδιόφωνο – τύπος), που ελέγχονται από τους μεγαλοεργολάβους.

Γιατί προκηρύχθηκαν πρόωρες εκλογές και που θα μας οδηγήσουν;

Κατ’ αρχήν, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, ο τρόπος προκήρυξης και αυτών των εκλογών δείχνει περίτρανα τον ολοκληρωτικό χαρακτήρα και τη σήψη του πολιτικού αστικού συστήματος, αλλά ταυτόχρονα δείχνει και την παρωδία της αστικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Πλήρης απαξίωση και υποτίμηση από τον πρωθυπουργό των υπουργών του και των βουλευτών του.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. διακήρυσσε από το βήμα της Βουλής, μια μόλις ώρα πριν από το διάγγελμα του «μονάρχη» πρωθυπουργού, ότι κανένας στην Ελλάδα δεν επιθυμεί τις εκλογές!!

Την τελευταία όμως διετία 2007-2009 δημιουργήθηκαν νέα γεγονότα. Πρώτον, η τεράστια καταστροφή του δασικού πλούτου της χώρας, σε συνδυασμό με τα φαινόμενα της λειψυδρίας, της ερημοποίησης και του θερμοκηπίου, αυτό που με δυο λέξεις ονομάζεται «κλιματική αλλαγή». Αυτή η κατάσταση έχει ναρκοθετήσει τη μελλοντική πορεία μας ως χώρας και έθνους. Φυσικά αυτό δεν απασχολεί τον Κ. Καραμανλή και την κυβέρνηση της ΝΔ. Αυτό αποδεικνύεται αδιάσειστα από το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός είχε το απύθμενο θράσος, να προκηρύξει εκλογές αμέσως μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές, με φόντο τα αποκαΐδια και τους νεκρούς. Ούτε βεβαίως για τους νεκρούς της ΛΑΡΚΟ, της ΠΕΤΡΟΛΑ, της ναυπηγοσκευαστικής ζώνης και των εκατοντάδων εργατικών ατυχημάτων ενδιαφέρονται. Δικαίως θα μείνει στην Ιστορία ως «πρωθυπουργός της πυρκαγιάς». Και οι εταίροι του αστικού συνασπισμού εξουσίας η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ως κατ’ εξακολούθηση εμπρηστές, αφού για άλλη μια φορά αποδείχθηκε ανεπαρκής ο κρατικός μηχανισμός στους τομείς πρόληψης και κατάσβεσης των πυρκαγιών.  Η πληρότητα και η αξιοπιστία των μέτρων προστασίας των δασών της χώρας, έχουν θυσιαστεί ήδη από το 2005 στο βωμό της δημοσιονομικής σταθερότητας και της μη επανόδου της χώρας στο καθεστώς επιτήρησης που μας είχε επιβάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση πριν από δυο χρόνια. Δυστυχώς η καταστροφή έγινε και η ζημιά είναι ανεπανόρθωτη. Θα χρειασθούν πολλά χρόνια για να επανέλθει η χλωρίδα και η πανίδα στα επίπεδα που ήταν πριν τις πυρκαγιές και υπό την προϋπόθεση ότι ο,τιδήποτε ξαναβλαστήσει δε θα ξανακαεί. Στη περίπτωση της Πάρνηθας αυτό δε θα γίνει ποτέ! Το θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος είναι το ίδιο σημαντικό όπως ο πολιτισμός, η υγεία και η παιδεία του λαού. Απαιτούνται μεγάλα ποσά για τη οργάνωση της αντιπυρικής πολιτικής και προστασίας. Δυστυχώς, εδώ και δεκαετίες οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δίνουν  μόνο ψίχουλα. Έχουν περικόψει τις δαπάνες υλικοτεχνικής υποδομής για την πυροπροστασία και διαθέτουν αστρονομικά ποσά για στρατιωτικούς εξοπλισμούς, πρωθυπουργικά αεροσκάφη, συνόδους τύπου ΟΑΣΕ, εφήμερους ολυμπιακούς αγώνες και φιέστες τύπου Γιουροβίζιον, ενώ ταυτόχρονα χαρίζουν εκατομμύρια ευρώ στις ποδοσφαιρικές ομάδες. Την τελευταία δεκαετία δαπανήθηκαν μόνον 300 εκατομμύρια ευρώ για τη θωράκιση της χώρας απέναντι στις πυρκαγιές, που αποτελούν όχι απλώς μια πραγματικότητα, αλλά μια εθνική τραγωδία. Απεναντίας, ξοδεύθηκαν περίπου 100 δισεκατομμύρια ευρώ λόγω υποτιθέμενων στρατιωτικών απειλών και της παρουσίας στρατιωτικών δυνάμεων έξω από τη χώρα μας.

Η οικονομική κρίση

Ο δεύτερος παράγοντας που ενέσκηψε σαρωτικός είναι αυτός της οικονομικής κρίσης, σε συνδυασμό με την κοινωνική και νεολαίστικη έκρηξη του περασμένου Δεκέμβρη. Η σημερινή παγκόσμια κρίση του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής, συσσώρευσης και ανάπτυξης, με την είσοδο της αμερικανικής και ευρωπαϊκής οικονομίας στη ζώνη της ύφεσης, συνυπάρχει στη χώρα μας με τη διαφθορά και την παρακμή της ελληνικής αστικής τάξης και των πολιτικών εκφραστών της που κυβερνούν την Ελλάδα τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια.

Η χρηματοπιστωτική κρίση είναι ενδογενής. Πρόκειται για την πλήρη αποτυχία των αγορών του ολοκληρωτικού καπιταλισμού, που απελευθερώθηκαν τα τελευταία είκοσι χρόνια. Η ιδιωτική πρωτοβουλία δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα που υπάρχουν στους τομείς της παιδείας, της υγείας, της κατοικίας, των συγκοινωνιών του περιβάλλοντος και της ποιότητας της ζωής. Αυτά θα λυθούν μόνο σε συλλογική και κοινωνική βάση και με άλλο τρόπο παραγωγής. Οι μηχανισμοί σκέψης και γνώσης που έχει υπό τον έλεγχο της η κυρίαρχη αστική τάξη δεν μπορούν πλέον να παράγουν νέες ιδέες. Προτείνουν τις γνωστές λύσεις. Παίρνουν τα χρήματα των φορολογούμενων και τα δίνουν στις τράπεζες και σε άλλους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς που ελέγχονται και διοικούνται απ’ αυτούς που ευθύνονται για τις χρεωκοπίες και το όργιο πολιτισμού.

Η απάντηση στην οικονομική κρίση, που έχει κλονίσει ισχυρότατα τον ολοκληρωτικό καπιταλισμό της εποχής μας, πρέπει να πάρει μαζικό λαϊκό χαρακτήρα, να έχει διάρκεια και να μην εξαντληθεί μόνο σε ξεσπάσματα οργής κατά του εκάστοτε επιτελείου της αστικής πολιτικής και των κάθε είδους μηχανισμών της κρατικής καταστολής. Η κοινωνία μας επί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έμαθε να ζει με δανεικά. Έτσι σήμερα, εξαιτίας των δανείων η μεν κεντρική κυβέρνηση χρωστάει 280 δισ. ευρώ (άνω τα 105% του ΑΕΠ), τα δε νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις 250 δισ. ευρώ (άνω του 100% του ΑΕΠ). Με δυο λόγια χρωστάμε τα τριπλάσια απ’ αυτά που παράγουμε ετησίως. Ταυτόχρονα μόνον κατά το πρώτο εξάμηνο του 2009 χάθηκαν 100.000 θέσεις εργασίας.

Αυτήν τη νέα κατάσταση η κυβέρνηση της ΝΔ δε μπόρεσε να τη διαχειριστεί επιτυχώς για κομματικά, ταξικά και προσωπικά της οφέλη. Υπό την πίεση, τις απαιτήσεις, τις έμμεσες απειλές και τις υποδείξεις των παραγόντων του βιομηχανικού, χρηματιστικού και εφοπλιστικού κεφαλαίου, που επιδιώκει την εφαρμογή ανελέητης αντεργατικής πολιτικής, ενέδωσε στην προκήρυξη των πρόωρων εκλογών, παρόλο που χαρακτηρίστηκε ως «ευθανασία της Ν.Δ.» από πρώην υπουργό της!!

Η αστική τάξη όμως διαθέτει σημαντικό πολιτικό οπλοστάσιο και μπορεί να υλοποιήσει διάφορες εναλλακτικές λύσεις για τη σωτηρία του πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού συστήματος. Το εκλογικό αποτέλεσμα όμως μπορεί να οδηγήσει είτε στην ισχνή αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ και την αποχώρηση του Κ. Καραμανλή από τον πολιτικό στίβο, είτε ακόμη και στη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και ταυτόχρονα στην αλλαγή ηγεσίας στη Ν.Δ. Η δεύτερη αυτή εκδοχή (στην οποία συναινούν ουσιαστικά οι ηγεσίες ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) αποτελεί την ιδανική λύση που επιθυμεί και το βιομηχανικό – χρηματιστικό σύμπλεγμα. Με αρχηγό της ΝΔ ένα απολύτως πειθήνιο όργανο στα κελεύσματα των ΗΠΑ και πρωθυπουργό το αγαπημένο παιδί και πρώην ομόλογο της Μαντλίν Ολμπράϊτ (υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ κατά τους βομβαρδισμούς των λαών της Γιουγκοσλαβίας το 1999), η εξαρτημένη αστική τάξη της Ελλάδας θα πανυγηρίζει. Δεν αποκλείονται επίσης οι κεντροακροδεξιές (ΝΔ – ΛΑΟΣ) ή κεντροαριστερές (ΠΑΣΟΚ – ΣΥΝ) λύσεις. Τέλος το νέο «φορείο συναίνεσης» που εμφανίζεται ως κόμμα, αλλά στην πραγματικότητα είναι ΜΚΟ «τύπου Ουκρανίας» ονομάζεται Οικολόγοι Πράσινοι. Είναι συνεργάτες των Γερμανών Πράσινων που βομβάρδισαν το 1999 μαζί με το ΝΑΤΟ τους λαούς της πολύπαθης Γιουγκοσλαβίας, ευνοείται δημοσκοπικά από ορισμένες εφημερίδες και μπορεί ν’ αποτελέσει το κοινοβουλευτικό δεκανίκι είτε της ΝΔ είτε του ΠΑΣΟΚ.
ΝΔ – ΠΑΣΟΚ έχουν την ίδια πολιτική – Είναι αρεστοί στο κεφάλαιο

Το θράσος ΝΔ και ΠΑΣΟΚ όταν μιλούν για διαφάνεια και πάταξη της διαφθοράς είναι πράγματι απύθμενο. Το σκάνδαλο της Ζίμενς αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα:
Πρώτον, είναι επιβεβαιωμένο από τον Θ. Τσουκάτο, στενότατο συνεργάτη του τότε πρωθυπουργού Κ. Σημίτη, ότι πριν από τις ευρωεκλογές 1999 η Ζίμενς έδωσε στο ΠΑΣΟΚ ένα εκατομμύριο μάρκα τα οποία κατέθεσε στο ταμείο του κόμματος κι αυτός απλώς μεσολάβησε για το άνοιγμα του τραπεζικού λογαριασμού. Ο Θ. Τσουκάτος κατηγορείται για τα κακουργήματα της παθητικής δωροδοκίας και της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Δεύτερον, η ΝΔ αρνείται να προχωρήσει σε σύσταση εξεταστικής επιτροπής για το σκάνδαλο Ζίμενς (η οποία φημολογείται ότι έχει δώσει 100 εκατομμύρια μάρκα για δωροδοκίες και μίζες) και επιδιώκει τη συγκάλυψη του, διότι φοβάται τις εις βάρος της αποκαλύψεις. Για το λόγο αυτό άλλωστε επέδειξε σκόπιμη ολιγωρία και επέτρεψε σε δυο μεγαλοστελέχη και διακινητές του μαύρου πολιτικού χρήματος (Χριστοφοράκο, Καραβέλα) να διαφύγουν στο εξωτερικό. Αντ’ αυτής προτείνει τη σύσταση διακομματικής επιτροπής για τη διαφάνεια την οποία όμως αρνείται το … ΠΑΣΟΚ! Ας μην ξεχνάμε ότι διαφθορά, υψηλό δημόσιο χρέος και δημοσιονομικά ελλείματα πηγαίνουν μαζί.
Όλοι οι νόμοι που ψηφίστηκαν επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ενίσχυσαν το κεφάλαιο εις βάρος των μισθωτών των συνταξιούχων και των αγροτών. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρουμε το λεγόμενο «νόμο Ρέππα» (Ν. 2639/1998) στον οποίο παραβλέπεται η τριήμερη και τετραήμερη απασχόληση των εργαζομένων με αντίστοιχη μείωση των μισθών και σύνταξη στα 67. Μια εβδομάδα πριν από την προκήρυξη των εκλογών ψηφίστηκε από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ το λεγόμενο «μνημόνιο κατανόησης» μεταξύ Ελλάδας και Στρατηγείου του ΝΑΤΟ, με αποτέλεσμα να επιτρέπονται οι νατοϊκές ασκήσεις οπουδήποτε στη χώρα μας χωρίς προηγούμενες διαβουλεύσεις με την κυβέρνηση. Τα ελληνικά εδάφη αποτελούν πλέον τμήματα της στρατηγικής διοίκησης του ΝΑΤΟ.

Ποιοι είναι οι δεξιοί Οικολόγοι Πράσινοι;

Τα ιδρυτικά στελέχη τους έκαναν κατά τις τελευταίες δυο δεκαετίες αρκετές απόπειρες συγκρότησης πολιτικού φορέα, αμέσως μετά την αποχώρησή τους (προς …δεξιά κατεύθυνση) από τους Οικολόγους Εναλλακτικούς. Έτσι εμφανίστηκαν ως «Ομοσπονδία», «Πολιτική Οικολογία», «Πράσινη Πολιτική» και τελευταία ως «Οικολόγοι Πράσινοι». Στην ιδρυτική τους διακήρυξή, δεν υπάρχει λέξη για την ακρίβεια, την ανεργία, το ασφαλιστικό, την Ε.Ε. του πολέμου, του κεφαλαίου, του ρατσισμού, της περιβαλλοντικής καταστροφής. Ούτε λέξη για τους εργαζόμενους και τους λαούς της Ευρώπης, οι οποίοι εδώ και μια δεκαετία ζουν μια πρωτοφανή αντιδραστική λαίλαπα ενάντια στο βιοτικό τους επίπεδο, καθώς και στο σύνολο των κοινωνικών και πολιτικών τους δικαιωμάτων και κατακτήσεων. Ούτε λέξη για την πλήρη κατεδάφιση του «κοινωνικού κράτους», τη διόγκωση των κοινωνικών ανισοτήτων ανάμεσα στις πλούσιες και τις φτωχές περιφέρειες της λεγόμενης ευρωπαϊκής «ολοκλήρωσης», τα 25 εκατομμύρια ανέργων και τα 80 εκατομμύρια φτωχών. Είχαμε επισημάνει ότι δεν πρόκειται για νέο φορέα, ο οποίος θα εμπλουτίσει την προοπτική της ριζοσπαστικής οικολογίας στη χώρα μας και στην Ευρώπη, αλλά ουσιαστικά για ένα νέο «φορείο συναίνεσης». Ουσιαστικά επιδιώκουν το «πρασίνισμα» του καπιταλισμού. Δεν μπορούν να κατανοήσουν, ότι ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου και της φύσης, της κοινωνίας και του περιβάλλοντος είναι ο κεφαλαιοκρατικός τρόπος παραγωγής, δηλαδή οι κυρίαρχες παραγωγικές σχέσεις, οι οποίες έχουν επιβληθεί με κάθε τρόπο, στους εργαζόμενους, έχουν ως κύριο σκοπό τη δημιουργία εμπορευμάτων και κέρδους και αντιμετωπίζουν τόσο το περιβάλλον όσο και την εργατική δύναμη ως εμπορεύματα. Γι’ αυτό κατά τη διάρκεια των πυρκαγιών του 2007 ζήτησαν να σχηματιστεί κυβέρνηση εθνικής ενότητας και σύσκεψη όλων των κομμάτων με τη συμμετοχή της …. Πυροσβεστικής!!  Και τώρα απλά και μόνον την παραίτηση δυο υπουργών για να μη θίξουν τη Ν.Δ.

Οι θέσεις τους για την Ε.Ε., το Ευρωσύνταγμα, το Κυπριακό και το Παλαιστινιακό δείχνουν ολοφάνερα ότι σε θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής συμφωνούν είτε με τη ΝΔ είτε με το ΠΑΣΟΚ. Στα δημοψηφίσματα που έγιναν στη Γαλλία και την Ολλανδία για το λεγόμενο Ευρωσύνταγμα προπαγάνδισαν υπέρ του «Ναι», συνεπείς με τις θέσεις τους υπέρ της Ε.Ε. του κεφαλαίου, της ανεργίας, της καταστολής, του ρατσισμού και της πυρηνικής ενέργειας.

Το Απρίλιο 2004 όταν ετέθη σε δημοψήφισμα στην Κύπρο το αμερικανοβρετανικής έμπνευσης «Σχέδιο Ανάν», με το οποίο νομιμοποιούνταν η τουρκική εισβολή και κατοχή στη Βόρεια Κύπρο, οι έποικοι και οι βρετανικές στρατιωτικές βάσεις και  θεσμοθετούνταν η διχοτόμηση με τη δημιουργία δύο «συνιστώντων κρατών», προπαγάνδισαν υπέρ του επαίσχυντου «ναι», χέρι-χέρι με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ.

Κατά την τελευταία βάρβαρη εισβολή του Ισραήλ στη Γάζα ζήτησαν «να εγγυηθεί η διεθνής κοινότητα τα σύνορα και την ασφάλεια του… Ισραήλ (!), θέτοντας στην ίδια θέση θύτες και θύματα, σύμφωνα με τις επιταγές της Ε.Ε.

Όταν το 1999 οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ με τη βοήθεια της Ε.Ε. είχαν βομβαρδίσει του λαούς της Γιουγκοσλαβίας, οι δεξιοί Οικολόγοι Πράσινοι είχαν συνεργαστεί με τους επίσης δεξιούς Γερμανούς Πράσινους, οι οποίοι είχαν ως επικεφαλής τους τον Γιόσκα Φίσερ, υπουργό εξωτερικών στην κυβέρνηση Σρέντερ, και είχαν συναινέσει σ’ εκείνα τα εγκλήματα.

Είναι αυτονόητο λοιπόν γιατί οι Οικολόγοι Πράσινοι αφενός είναι περιζήτητοι εταίροι από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ. Δεν έχουν πολιτικό έρμα. Το ερμαφρόδιτο, πολιτικά, αυτό σχήμα, εξυπηρετεί μόνον προσωπικά συμφέροντα. Είναι ολοφάνερο ότι αποτελούν την οικολογία του συστήματος, τη διαχείριση του οποίου επιθυμούν ν’ αναλάβουν. Γι’ αυτό το λόγο εύκολα ενσωματώνονται σ’ αυτό.  Γι’ αυτό καμία αριστερή ψήφος σ’ αυτούς. Είναι επικίνδυνοι. Ο νοών νοείτω.
Τι είναι η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α;

Η συγκρότηση της ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α) είναι το αποτέλεσμα επίπονων προσπαθειών για την ενότητα στη δράση των οργανώσεων της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και της Ριζοσπαστικής Οικολογίας. Για πρώτη φορά από το 1974 επιτεύχθηκε τόσο μεγάλος βαθμός συσπείρωσης. Αποτελεί μια ευρύτερη και βαθύτερη πολιτική και ιδεολογική κατάκτηση του λαϊκού κινήματος από τη σκοπιά της εργατικής και οικολογικής χειραφέτησης. Η συνεργασία αυτή αντιπαρατίθεται τόσο με τα αστικά πολιτικά κόμματα και την πολιτική τους (Ν.Δ – ΠΑ.ΣΟ.Κ) όσο και με τους θεσμούς του αστικού πολιτικού συστήματος (Ε.Ε, οικονομία της αγοράς και μοντέλο ανάπτυξης που καταστρέφουν το Περιβάλλον και δηλητηριάζουν καθημερινά τις ζωές μας, κρατική καταστολή). Τους θεσμούς αυτούς δεν τους υποστηρίζουν ανεπιφύλακτα μόνον η Ν.Δ., το ΠΑ.ΣΟ.Κ, το ΛΑΟΣ και  οι Οικολόγοι Πράσινοι, αλλά με τον τρόπο του και ο ΣΥΝ.
Ταυτόχρονα, η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α αγωνίζεται για να ιεραρχήσει ξανά όλες τις ανάγκες των εργαζομένων με γνώμονα την απελευθέρωση Ανθρώπου και Φύσης από τα δεσμά της εκμετάλλευσης. Διακηρύσσει προς κάθε κατεύθυνση ότι η λύση του οικολογικού ζητήματος, ως κατ’εξοχήν πολιτικού προβλήματος, βρίσκεται στα χέρια των δυνάμεων της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και της Αντικαπιταλιστικής Ριζοσπαστικής Οικολογίας που αγωνίζονται για την ανατροπή του καπιταλισμού κι όχι για το «πρασίνισμά» του.

Το απαράδεκτο θεσμικό πλαίσιο (Μεταλλευτικός Κώδικας από την εποχή της χούντας) προστατεύει την μεταλλεία (δηλαδή την επιχειρηματική δραστηριότητα) ως «εθνικής ωφελείας». Σ’ αυτό ήρθε να προστεθεί και το λεγόμενο «Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία», το οποίο ισχύει ως νόμος από τις 13 Απριλίου 2009 και ουσιαστικά καταργεί τη δασική νομοθεσία και τη νομοθεσία για τις προστατευόμενες περιοχές. Πέρα από την ίδια την εξορρυκτική δραστηριότητα, το χωροταξικό της βιομηχανίας επιτρέπει, ή μάλλον ενθαρρύνει, την εγκατάσταση μεταποιητικών μονάδων στον ίδιο χώρο της εξόρυξης, με στόχο την καθετοποίηση της παραγωγής. Απ’ αυτή τη γενική κατεύθυνση δεν εξαιρούνται ούτε τα δάση, ούτε οι περιοχές NATURA, ούτε οι Ζώνες Ειδικής Προστασίας, παρά μόνον οι «οικότοποι κοινοτικής προτεραιότητας». Τα πάντα επιτρέπονται, με την προϋπόθεση ότι η ενδιαφερόμενη εταιρεία θα αναλάβει να «δασώσει» μια έκταση ίση με το δάσος που θα καταστρέψει!

Το Εθνικό Χωροταξικό (που υιοθέτησε πλήρως τις θέσεις του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Εταιρειών), εδραιώνει τη θέση των μεταλλευτικών επιχειρήσεων, καθιστά βέβαιη την καταστροφή των δασών, των προστατευόμενων περιοχών και την παράδοση εκατομμυρίων στρεμμάτων σε ληστρικές δραστηριότητες εκμετάλλευσης, με μοναδικό κριτήριο το κέρδος των εταιρειών.
Σύμφωνα με δηλώσεις κ. Βιδάλη του Προέδρου του ΣΜΕ και της S&B, ο στόχος αυτών των διατάξεων είναι «Να ακυρωθεί η δυνατότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας να ανατρέπει μεταλλευτικές επενδύσεις επικαλούμενο έλλειψη χωροταξικού σχεδιασμού …».

Η επίθεση κατά του Περιβάλλοντος από τις πολιτικές δυνάμεις που συγκροτούν και εκπροσωπούν τον αστικό συνασπισμό εξουσίας (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ), με κύριο σκοπό την εξυπηρέτηση ξένων οικονομικών συμφερόντων και τη θεμελίωση του γνωστού μοντέλου ανάπτυξης με την εμπορευματοποίηση της γης, έχει πάρει τραγικές διαστάσεις. Οι «πονηρές» διατάξεις και διατυπώσεις στα άρθρα του Συντάγματος και των νόμων, είναι αυτές που ανοίγουν το δρόμο στους καταπατητές και οπλίζουν τα χέρια των εμπρηστών οικοπεδοφάγων και των κάθε είδους μικρών και μεγάλων εργολάβων ή της αδηφάγου βιομηχανίας του λεγόμενου «ρίαλ εστέιτ», δηλαδή των ευρωπαϊκών και αμερικανικών κτηματομεσιτικών πολυεθνικών εταιρειών, οι οποίες βλέπουν σε κάθε βουνοπλαγιά και σε κάθε νησί μια νέα επενδυτική ευκαιρία για την οικοδόμηση πολυτελών κατοικιών ή ξενοδοχείων, Όλοι αυτοί παρακολουθούν από κοντά τις διάφορες νομοθετικές αλλαγές και είναι έτοιμοι να «χτυπήσουν» την κατάλληλη στιγμή και κυρίως τα καλοκαίρια των προεκλογικών μελτεμιών ανάβοντας τις αντιλαϊκές πυρκαγιές. Οι ευθύνες αυτών που κυβερνούν τη χώρα δεν είναι απλώς τεράστιες. Είναι εγκληματικές. Να λοιπόν τι έπραξαν κατά την τελευταία δεκαπενταετία.
Το 1994 ο Κ. Λαλιώτης, τότε υπουργός Περιβάλλοντος επί κυβερνήσεως Α. Παπανδρέου εξήγγειλε το πρόγραμμα «Αττική SOS» με σκοπό την αναδάσωση 850.000 στρεμμάτων καμένης γης. Αντί όμως της αναδάσωσης κάηκαν και άλλα 160.000 στρέμματα μόνο στην Πεντέλη, κατά τις πυρκαγιές των ετών 1995 και 1996!!.

Με την αναθεώρηση του 2001 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ υπό τον Κώστα Σημίτη επιχείρησε να καταργήσει το νομικό τεκμήριο υπέρ της δημόσιας δασικής κτήσης, δηλαδή να καταργήσει το αναπαλλοτρίωτο της δημόσιας κτήσης. Επιχείρησε επίσης ταυτόχρονα ν’ αλλάξει, χωρίς όμως πλήρη επιτυχία, τον ορισμό του δάσους, παρόλο που αυτή έχει παγιωθεί, με τη νομολογία του Σ.Τ.Ε κι έχει συμπεριληφθεί σ’ αυτήν ότι «το δάσος επιδέχεται επιστημονικό ορισμό και όχι …πολιτικό … αφού υπάγεται στην κυριαρχική δημόσια κτήση του κράτους και δεν είναι το σύνηθες δικαίωμα ιδιοκτησίας που έχουν οι ιδιώτες».
Έτσι στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 24 του Συντάγματος του 2001 αναγράφεται μεν ότι «απαγορεύεται η μεταβολή του προορισμού των δασών και των δασικών εκτάσεων», αλλά η μεταβολή είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί «αν προέχει για την Εθνική Οικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη τους χρήση, που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον». Έτσι λοιπόν η τελευταία κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επεξεργάσθηκε, σύμφωνα με την ερμηνευτική δήλωση που τέθηκε στο τέλος του άρθρου 24, έναν ορισμό του δάσους και της δασικής έκτασης, ανάλογα με τις οικονομικές ανάγκες των ανθρώπων, τις οποίες τα κυρίαρχα αστικά κόμματα προσπαθούν να «ικανοποιήσουν» κυρίως στις προεκλογικές περιόδους, αντιμετωπίζοντας έτσι το Περιβάλλον ως εμπόρευμα προς αγοραπωλησία.
Τον Απρίλη 2003 είδε το φως της δημοσιότητας νομοσχέδιο για την «προστασία των δασικών οικοσυστημάτων, την κατάρτιση δασολογίου και τη ρύθμιση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί δασών και δασικών εν γένει εκτάσεων και άλλες διατάξεις»,  με το οποίο προετοιμαζόταν η λεηλασία του φυσικού περιβάλλοντος προς όφελος των διαφόρων οικονομικών συμφερόντων και του μεγάλου κεφαλαίου. Ήταν κατάσπαρτο από διατάξεις πελατειακού και προεκλογικού χαρακτήρα. Ειδικότερα υπήρχαν διατάξεις για παραχωρήσεις και νομιμοποιήσεις καταπατήσεων σε εποικιστικές και κοινόχρηστες αδιάθετες εκτάσεις, παραχωρήσεις οικοπέδων κ.α. Τελικά το νομοσχέδιο ψηφίστηκε κι έγινε νόμος, παρά την αντίθετη γνωμοδότηση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής περί αντισυνταγματικότητας. Στο νόμο αυτό υπάρχει διάταξη σύμφωνα με την οποία για να χαρακτηριστεί μια επιφάνεια ως δάσος ή δασική έκταση, πρέπει να έχει επιφάνεια τουλάχιστον τρία στρέμματα και δασοκάλυψη τουλάχιστον 25% (και όχι 15% όπως ίσχυε πριν) από δασοπονικά είδη (χαμηλή βλάστηση, φρύγανα, μικρά φυτά, χορτολίβαδα). Έτσι όποια έκταση είναι κάτω των τριών στρεμμάτων ή έχει δασοκάλυψη κάτω του 25% παραχωρείται, εκποιείται ή οικοδομείται. Όπως προαναφέρθηκε ο νόμος αυτός στηρίχθηκε στην τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος που έγινε το 2001.
Σύμφωνα λοιπόν με το «κλειδί» της αλλαγής της απαιτούμενης δασοκάλυψης από 15% σε 25% και της ελάχιστης έκτασης των τριών (3) στρεμμάτων:
Πρώτον, αποχαρακτηρίζονται 40.000.000 στρέμματα δασικών και χορτολιβαδικών εκτάσεων, καθώς και δασών και απεμπολείται οικειοθελώς από το Ελληνικό Δημόσιο, το δικαίωμά της κυριότητας του σ’ αυτά. Ειδικότερα αποχαρακτηρίζονται 20.000.000 χαρτολιβαδικές εκτάσεις οι οποίες παραχωρούνται ή οικοπεδοποιούνται.
Δεύτερο, νομιμοποιούνται τα αυθαίρετα και οι κάθε είδους αυθαιρεσίες, τόσο λόγω της αλλαγής του συντελεστή της δασοκάλυψης όσο και λόγω της χρόνου νομιμοποίησης κάθε είδους παρανομιών με τη μετατόπιση της χρονολογίας από το 1945 στο 1960.
Τρίτον, ταυτόχρονα, επιτρέπουν στους οικοδομικούς συνεταιρισμούς την οικοδόμηση στις εκτάσεις που αποχαρακτηρίστηκαν.

Έτσι αφενός μεν υποβαθμίζονται τα δασικά οικοσυστήματα, αφετέρου δε αντιμετωπίζεται το Περιβάλλον ως εμπόρευμα, αφού «βγαίνει στο σφυρί» και ξεπουλιέται.
Η Ελλάδα είναι μια χώρα με τη μεγαλύτερη δημόσια δασική κτήση στην Ευρώπη, στην οποία συμπεριλαμβάνονται τα δάση και οι δασικές εκτάσεις. Είναι ουσιαστικά εθνική κοινοκτησία και είναι αναπόσπαστο τμήμα της εθνικής κυριαρχίας. Ανήκει με δυο λόγια στο Λαό. Δεν είναι το δικαίωμα κυριότητας, όπως αυτό περιγράφεται στον Αστικό Κώδικα. Όλα τα δάση και οι δασικές εκτάσεις θεωρούνται και είναι δημόσιες, εκτός εάν ο ιδιώτης αποδείξει το αντίθετο, αφού η ιδιωτική κτήση είναι η εξαίρεση κι όχι ο κανόνας στη χώρα μας. Αυτό σημαίνει ότι η κυριαρχική εξουσία του κράτους στη δημόσια κτήση, δε μπορεί να καταλυθεί ούτε με νόμο.
Παρ’ όλα αυτά η επίθεση του ΠΑΣΟΚ εναντίον του Περιβάλλοντος δεν ολοκληρώθηκε με την αναθεώρηση του Συντάγματος το 2001, και τη μερική αναθεώρηση του άρθρου 24. Οι αδηφάγες όμως δυνάμεις του κεφαλαίου καιροφυλακτούσαν για να κατασπαράξουν οποιαδήποτε δασική έκταση έχει απομείνει και να τη θυσιάσουν στο βωμό του κέρδους. Έτσι λοιπόν η κυβέρνηση της Ν.Δ. στο μέσον της θητείας της πέταξε τη «βόμβα» της αναθεώρησης του Συντάγματος 2001, αλλά και της πλήρους αναθεώρησης του άρθρου 24, αφενός μεν για λόγους αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από τα επείγοντα καθημερινά προβλήματα αφετέρου δε για να ολοκληρώσει την επίθεση κατά του Περιβάλλοντος προς όφελος των δυνάμεων του κεφαλαίου.
Ειδικότερα για τα θέματα του Περιβάλλοντος ο Κ. Καραμανλής στην ομιλία του ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ είχε τονίσει ότι: «Η επείγουσα ανάγκη του χωροταξικού σχεδιασμού επιβάλλει τη σύνδεση της χρήσης των δασικών εκτάσεων με το αντίστοιχο σχέδιο και κατ’ επέκταση με τη συνταγματική ρύθμιση της δυνατότητας αυτής». Και ο υπουργός Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφης, λίγες ημέρες αργότερα είχε καθησυχάσει τους βιομηχάνους και τους πάσης φύσεως επενδυτές, όταν σε συνέντευξη με δημοσιογράφο της εφημερίδας «Απογευματινή» τόνισε μ’ έμφαση. «Η προστασία του Περιβάλλοντος δεν πρέπει να λειτουργεί ανασταλτικά για τις επενδύσεις».
Το ίδιο κυνικός ήταν και ο Κ. Μητσοτάκης, ο οποίος δεν έχασε την ευκαιρία να υπερθεματίσει στην πλήρη αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος. Σε συνέντευξή του στη ΝΕΤ στις 20-5-2006 είχε τονίσει ότι «το δάσος αλλάζει ιδιότητα κι επομένως δε μπορούμε να λέμε άπαξ δάσος = εσαεί δάσος».  Και είχε προσθέσει: «Άλλο πράγμα η προστασία του δάσους και άλλο η προστασία των δασικών εκτάσεων. Αυτό πρέπει να μπει στο στο Σύνταγμα. Το Ελληνικό Δημόσιο διεκδικεί τη δασική έκταση χωρίς όμως να ισχυρίζεται ότι έχει κυριότητα επ’ αυτής»

Τα ψηφιδωτό των «πονηρών» νομοθετικών ρυθμίσεων συμπληρώθηκε με το νόμο 3139/2003 που φέρει τον τίτλο «Ρυθμίσεις για τα καζίνα Πάρνηθας και Κέρκυρας» σύμφωνα με τον οποίο άναψε το «πράσινο φως» για τον εκσυγχρονισμό του ξενοδοχείου Μον Παρνές σε επίπεδο αντίστοιχο με ξενοδοχείο κατηγορίας πολυτελείας, δυναμικότητας τουλάχιστον 170 κλινών, με τις ανάλογες εγκαταστάσεις για διεξαγωγή συνεδρίων και συσκέψεων. Δόθηκε επίσης η άδεια για την αναδιάταξη, την επέκταση και αναβάθμιση των υπαρχόντων χώρων στάθμευσης και του τελεφερίκ με την αύξηση της μεταφορικής του ικανότητας. Όλα αυτά μέσα στην καρδιά του εθνικού δρυμού! Έτσι έδωσαν το δικαίωμα στην ιδιοκτήτρια εταιρία του ξενοδοχείου και του καζίνο να ισχυρίζεται σε ολοσέλιδες διαφημίσεις της στις εφημερίδες, και μάλιστα με «υψηλό αίσθημα περιβαλλοντικής ευθύνης» ότι είναι καθ’ όλα νόμιμη.  Το αποτέλεσμα είναι γνωστό: τέσσερα χρόνια αργότερα κατέκαψαν την Πάρνηθα!!

«Ο πρωθυπουργός της πυρκαγιάς»!! Με αυτόν τον χαρακτηρισμό θα περάσει πλέον στην Ιστορία ο Κ. Καραμανλής. Αλλά και το ΠΑΣΟΚ με τη ΝΔ ως κατ’ εξακολούθηση εμπρηστές. Και δικαίως, αφού για άλλη μια φορά αποδείχθηκε ανεπαρκής ο κρατικός μηχανισμός στους τομείς πρόληψης και κατάσβεσης των πυρκαγιών. Η πληρότητα και η αξιοπιστία των μέτρων προστασίας των δασών της χώρας, έχουν θυσιαστεί ήδη από το 2005 στο βωμό της δημοσιονομικής σταθερότητας και της μη επανόδου της χώρας στο καθεστώς επιτήρησης που μας είχε επιβάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση πριν από δυο χρόνια. Δυστυχώς η καταστροφή έγινε και η ζημία είναι ανεπανόρθωτη. Θα χρειασθούν πολλά χρόνια για να επανέλθει η χλωρίδα και η πανίδα στα επίπεδα που ήταν πριν τις πυρκαγιές και υπό την προϋπόθεση ότι οτιδήποτε ξαναβλαστήσει δε θα ξανακαεί. Στη περίπτωση της Πάρνηθας αυτό δε θα γίνει ποτέ! Το θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος είναι το ίδιο σημαντικό όπως ο πολιτισμός, η υγεία και η παιδεία του λαού. Απαιτούνται μεγάλα ποσά για τη οργάνωση της αντιπυρικής πολιτικής και προστασίας. Δυστυχώς εδώ και δεκαετίες οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δίνουν μόνο ψίχουλα. Έχουν περικόψει τις δαπάνες υλικοτεχνικής υποδομής για την πυροπροστασία και διαθέτουν αστρονομικά ποσά για στρατιωτικούς εξοπλισμούς, πρωθυπουργικά αεροσκάφη, συνόδους τύπου ΟΑΣΕ, εφήμερους ολυμπιακούς αγώνες και φιέστες τύπου Γιουροβίζιον, ενώ ταυτόχρονα χαρίζουν εκατομμύρια ευρώ στις ποδοσφαιρικές ομάδες. Την τελευταία δεκαετία δαπανήθηκαν μόνον 300 εκατομμύρια ευρώ για τη θωράκιση της χώρας απέναντι στις πυρκαγιές, που αποτελούν όχι απλώς μια πραγματικότητα, αλλά μια εθνική τραγωδία. Απεναντίας ξοδεύθηκαν περίπου 100 δισεκατομμύρια ευρώ λόγω υποτιθέμενων στρατιωτικών απειλών και της παρουσίας στρατιωτικών δυνάμεων έξω από τη χώρα μας. Οι κυβερνώντες δε βλέπουν ότι οι πυρκαγιές αποτελούν ένα άλλο είδους πολέμου, που όχι μόνο επιβαρύνει τον προϋπολογισμό, αλλά αφήνει στην κυριολεξία (και όχι μεταφορικά) καμένη γη. Όπως προαναφέρθηκε η καταστροφή έγινε. Το κύριο μέλημά μας από δω και πέρα είναι το πρόβλημα της αναδάσωσης και του αποχαρακτηρισμού των καμένων δασικών εκτάσεων. Δυστυχώς υπάρχει «νόμιμος» τρόπος να αποχαρακτηρίζονται και να εξαιρούνται από την αναδάσωση και την προστασία της δασικής νομοθεσίας. Είναι τα λεγόμενα «παραθυράκια» των νόμων. Έτσι ανοίγει ο δρόμος για τη οικοδόμησή τους. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρεται η πυρκαγιά της Ραφήνας το καλοκαίρι του 2005. Κάηκαν συνολικά 10.600 στρέμματα, αλλά αποχαρακτηρίστηκαν και εξαιρέθηκαν από την αναδάσωση 2300 στρέμματα λίγους μήνες μετά τη καταστροφή!! Τι έχουν να απαντήσουν για αυτά οι αρμόδιοι υπουργοί;;

Στο Σπερχειό ποταμό και την προστασία του, ήταν αφιερωμένο το τριήμερο εκδηλώσεων που διοργάνωσαν ο «Όμιλος Φίλων του Δάσους» που εκδίδει επί σειρά ετών την εφημερίδα «Δρυάς» και ο «Όμιλος Ενεργών Πολιτών Δυτικής Φθιώδιδας». Ο σκοπός των εκδηλώσεων ήταν η ευαισθητοποίηση των πολιτών για τα προβλήματα του Σπερχειού ποταμού και του παρόχθιου δάσους και πραγματοποιήθηκαν μ’ επιτυχία στο πλατανόδασος του Καστριού. Υπήρχαν ταυτόχρονα δραστηριότητες περιβαλλοντικής εκπαίδευσης στον ποταμό με συμμετοχή μαθητών από διάφορα σχολεία, το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Υπάτης και τα εικαστικό εργαστήρι του Δήμου Λαμιέων. Έγιναν επίσης ομιλίες για τη διαχείριση των παραποτάμιων δασών και των υδάτινων πόρων, καθώς και συναυλίες. Αξίζουν συγχαρητήρια στις δραστήριες οργανώσεις κι ελπίζουμε ότι φρόντισαν και για την αποκομιδή των σκουπιδιών που αφήνουν συνήθως οι ακροατές. Παρόμοιων συναυλιών.

Δύο ακόμη επεισόδια ρύπανσης των υδάτων συνέβησαν πρόσφατα. Το πρώτο αφορά στον ποταμό Ληθαίο του Δήμου Πελινναίων στο νομό Τρικάλων. Μετά τη ρύπανση σε σημεία του ποταμού εντός της πόλης των Τρικάλων, η ρύπανση επεκτάθηκε και στην περιοχή της γέφυρας του χωριού Νομή. Η δυσοσμία είναι έντονη, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες όταν χαμηλώνει η στάθμη του νερού. Το δεύτερο επεισόδιο προκλήθηκε με τ’ απόβλητα πετρελαιοειδών που διέρευσαν από δεξαμενή απόθεσης λυμάτων, την οποία διατηρεί η Πολεμική Αεροπορία σε μονάδα ραντάρ σε βουνοπλαγιά του Πηλίου, με αποτέλεσμα τη ρύπανση της πηγής πόσιμου νερού στη θέση Βλαχογιάννη από την οποία τροφοδοτείται η Μακρινίτσα.

Η ασθένεια που πλήττει τα τελευταία χρόνια τα κωνοφόρα δένδρα και ιδιαίτερα τα έλατα, πρέπει ν’ απασχολήσει όχι μόνον τα αρμόδια δασαρχεία, αλλά και άλλους φορείς. Ιδιαίτερα την πυροσβεστική υπηρεσία, διότι τα ξερά έλατα, είναι το κατάλληλο προσάναμμα για πυρκαγιές ακόμη και σ’ ελατοδάση. Αυτό υπενθυμίζει μ’ έγγραφό του ο δραστήριος «Όμιλος Φίλων του Δάσους»  προς το Νομάρχη Φθιώτιδας, το Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας και τους Δήμους Υπάτης και Γοργοποτάμου. Στις περιοχές Λυχνού και Μονής Δαμάστας των παραπάνω δήμων, αντίστοιχα, ο μύκητας που προσβάλλει τα έλατα έχει προκαλέσει μεγάλη καταστροφή.

Η «Κίνηση για τη σωτηρία της Γκιώνας» δημιουργήθηκε από τους κατοίκους των χωριών της, τον Οκτώβριο 2008. Στην πρώτη ενημερωτική συνάντηση με τους κατοίκους της περιοχής, τα μέλη της διακήρυξαν ότι τα ανέλαβαν αυτήν την πρωτοβουλία διότι δεν ανέχονται πλέον την «ελεύθερη αγορά», να καταστρέφει ελεύθερα, τα δημόσια αγαθά να θυσιάζονται στο βωμό του κέρδους των λίγων, τις κυβερνήσεις να νομοθετούν προς όφελος των εταιρειών και τους αιρετούς να μας εμποδίζουν. Η δημόσια δράση των μελών της είχε ως κύριο αποτέλεσμα να σπάσει το φράγμα της σιωπής που κυριαρχούσε έως εκείνη τη στιγμή. Αυτό όμως ενόχλησε κάποιους οι οποίοι παρακολουθούσαν από κοντά τις εξελίξεις.
Στο χωριό Αποστολιάς του Δήμου Γραβιάς πραγματοποιήθηκε η δεύτερη συγκέντρωση των κατοίκων από τα γύρω χωριά, η οποία αντιμετωπίστηκε με πρωτοφανή αγριότητα, την οποία είχε καλλιεργήσει με διάφορους τρόπους, η εταιρεία, S&B Βιομηχανικά Ορυκτά Α.Ε». Χρησιμοποιώντας τη γνωστή μέθοδο «διαίρει και βασίλευε», διέδωσε αβάσιμες και συκοφαντικές φήμες, σύμφωνα με τις οποίες τα αιτήματα των κατοίκων για την προστασία του περιβάλλοντος στη Γκιώνα, θα είχε ως αποτέλεσμα … ν’ απολυθούν οι εργάτες!! Παρέλειψε όμως σκόπιμα να ενημερώσει τους εργαζόμενους στην εταιρεία, ότι επίκεινται απολύσεις, αφού ματαιώθηκε η σύναψη εμπορικής συμφωνίας με τους Σαουδάραβες πελάτες της.
Η πιο δυναμική όμως τρομοκρατική ενέργεια, κατά των κατοίκων πραγματοποιήθηκε λίγους μήνες αργότερα. Συγκεκριμένα στις 30 Μαρτίου 2009 οι «γνωστοί άγνωστοι» έκαψαν το σπίτι του Στέφανου Κόλλια, γνωστού ακτιβιστή, μόνιμου κατοίκου της περιοχής και δραστήριου μέλους της «Κίνησης για τη σωτηρία της Γκιώνας». Ο εμπρησμός αυτός που είχε ως αποτέλεσμα την ολοκληρωτική καταστροφή της μόνιμης κατοικίας του, έφερε στη μνήμη όλων τους εμπρησμούς και τις εκτελέσεις που έκαναν εις βάρος του ελληνικού λαού και κυρίως των αμάχων, οι ναζί γερμανοί κατακτητές το πρώτο εξάμηνο του 1944 και λίγο πριν εγκαταλείψουν την Ελλάδα. Στο νομό Φωκίδας υπάρχουν πολλά τέτοια μαρτυρικά χωριά.

Η Γκιώνα, ένας μεγάλος ορεινός όγκος ύψους 2.510μ. με χαρακτήρα καθαρά αλπικό, θεωρείται το σπανιότερο ορεινό φυσικό οικοσύστημα της Στερεάς Ελλάδας. Ένα μεγάλο τμήμα της Γκιώνας ανήκει στο δίκτυο Natura (2000), για το φυσικό της οικοσύστημα και την σπανιότητα των προστατευόμενων ειδών (προστατευόμενων) που ζουν σε αυτό.
Οι πλευρές της Γκιώνας είναι κατάφυτες από έλατα, οξιές και κέδρους, ενώ στα ξέφωτα υπάρχουν αγριολούλουδα όπως σφεντάμια και αγριοτριανταφυλλιές. Στα δάση της ζουν άγρια ζώα, λύκοι, αγριογούρουνα, ζαρκάδια, αγριόγιδα, ενώ στις απόκρημνες πλαγιές της πετούν σπάνια αρπακτικά πουλιά όπως γυπαετοί και χρυσαετοί. Η Γκιώνα έχει επίσης ιδιαίτερη σημασία από την άποψη των υδάτινων πόρων, εφόσον στο δυτικό της τμήμα περικλείει και τροφοδοτεί την λεκάνη απορροής του Μόρνου, από τον οποίο υδρεύεται η πρωτεύουσα, αλλά και στην ανατολική της πλευρά η επιφανειακή απορροή των νερών καταλήγει στον ποταμό Κηφισό, ο οποίος εκφορτίζεται στη λίμνη Υλίκη.
Η Γκιώνα είναι ένα βουνό πλούσιο σε κοιτάσματα βωξίτη, που χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη ύλη για την παραγωγή της αλουμίνας και του αλουμινίου. Στην εξόρυξη του βωξίτη στην περιοχή δραστηριοποιούνται εδώ και 70 χρόνια, οι μεταλλευτικές εταιρείες S&B Βιομηχανικά Ορυκτά Α.Ε. συμφερόντων Κυριακόπουλου (παλαιότερα με την ονομασία ΑΦΟΙ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΙ) και η ΕΛΜΙΝ Α.Ε συμφερόντων Βαρδινογιάννη.
Η εταιρεία «ΕΛΜΙΝ Α.Ε» υπέβαλε πρόσφατα Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, για να πραγματοποιήσει 600 περίπου ερευνητικές γεωτρήσεις σε βάθος από 100 μ. έως 300 μ. Ζήτησε να γίνουν γεωτρήσεις σε τμήματα των περιοχών όπου έχει μεταλλευτικά δικαιώματα με οριστικές παραχωρήσεις. Από τα στοιχεία της μελέτης, προκύπτει ότι το σύνολο σχεδόν της περιοχής (πλην ενός μικρού τμήματος), όπου θα γίνουν οι ερευνητικές γεωτρήσεις, βρίσκεται εντός των ορίων των προστατευόμενων περιοχών NATURA 2000 με τους κωδικούς GR 2450002 και GR2450007.
Η ληστρική εκμετάλλευση του βωξίτη, τις τελευταίες δεκαετίες άφησε πίσω της πολλές πληγές και λεηλατημένα τοπία, καθώς η εξορρυκτική δραστηριότητα απλώνεται σε όλο το βουνό και διαρκώς επεκτείνεται ακόμη και σε δασικές περιοχές και σε προστατευόμενες περιοχές Natura. Η εξορυκτική δραστηριότητα στην Γκιώνα, βάζει σε κίνδυνο τα δάση και τα προστατευόμενα είδη, με το εκτεταμένο οδικό δίκτυο προσπέλασης των εξορύξεων, την εκτεταμένη απόθεση «στείρων», την έλλειψη αποκαταστάσεων, τραυματίζοντας την συνέχεια του δάσους και τη λειτουργία της φύσης, δημιουργώντας σεληνιακά τοπία. Αλλά και τα απόβλητα της επεξεργασίας βωξίτη (η ερυθρά ιλύς) που περιέχουν βαρέα μέταλλα και είναι τα πλέον επικίνδυνα, καταλήγουν, παρόλο που απαγορεύεται, από το εργοστάσιο της αλουμίνας στο βυθό του Κορινθιακού κόλπου και θέτουν σε κίνδυνο το θαλάσσιο οικοσύστημα. Κυρίως όμως η εξορυκτική δραστηριότητα βάζει σε κίνδυνο τα επιφανειακά και υπόγεια ύδατα της λεκάνης απορροής του Μόρνου και του Κηφισού, με επιπτώσεις στο υδρολογικό πρόβλημα της χώρας και του Λεκανοπεδίου της Αττικής.
Με πρόσφατη προκήρυξη διαγωνισμού η Ν.Α. Φωκίδας προϋπολογίζει τη μελέτη αποκατάστασης παλιών εκμεταλλεύσεων στα 288.000 ευρώ ενώ όταν το έργο φτάσει στο στάδιο της πραγματικής υλοποίησης (αποκατάσταση) το προβλεπόμενο κόστος θα ξεπεράσει τα 6 εκατομμύρια ευρώ. Επομένως με τις ευλογίες της πολιτείας και της Νομαρχίας, που επικαλούνται «… έλλειψη νομικής υποχρέωσης τρίτων …», το έργο θα χρηματοδοτηθεί αποκλειστικά από τους φορολογούμενους πολίτες σε μια πραγματικά … πρωτότυπη εκδοχή άσκησης κοινωνικής πολιτικής. Τα δικαιώματα του Ελληνικού Δημοσίου είναι ένα πενιχρό 1% επί του τελικού προϊόντος, μόνο στην περίπτωση που το μεταλλείο είναι σε δημόσια έκταση. Για τα μεταλλεία που βρίσκονται σε ιδιωτικές εκτάσεις, το Δημόσιο δεν εισπράττει δικαιώματα.
Αν υπολογίσουμε τα κίνητρα που δίνονται στις μεταλλευτικές εταιρείες από το κράτος και περιλαμβάνουν συνήθως την παραχώρηση εκτάσεων, προτεραιότητα στη χρήση γης, υπαγωγή σε ειδικό καθεστώς επιδοτήσεων, φορολογικές απαλλαγές, φτηνή ενέργεια και απεριόριστο νερό, όπως και το κόστος της αποκατάστασης που συνήθως πληρώνεται από τα κρατικά ταμεία και είναι η μεγαλύτερη «κρυμμένη» επιδότηση προς τη μεταλλευτική βιομηχανία, τότε όχι μόνο τα οφέλη είναι ανύπαρκτα, αλλά τους πληρώνουμε και από πάνω.
(Ευχαριστούμε τα μέλη της «Κίνησης για τη σωτηρία της Γκιώνας» για το πληροφοριακό υλικό που έθεσαν στη διάθεσή μας).

Το λεγόμενο «κίνημα των χορτάτων», αυτών δηλαδή που ενδιαφέρονται μόνο για την ποιότητα των προϊόντων διατροφής και πιστεύουν ότι τα οικολογικά μανάβικα θα λύσουν το οικολογικό πρόβλημα της εποχής μας, υπέστη την περασμένη εβδομάδα ένα ισχυρό σοκ. Σύμφωνα με έρευνα της βρετανικής υπηρεσίας προδιαγραφών των τροφίμων, τα βιολογικά τρόφιμα δεν προσφέρουν κάποιο σημαντικό όφελος στην υγεία των καταναλωτών. Επισημαίνεται μάλιστα ότι το σημαντικό για την υγεία των ανθρώπων, είναι η διατροφή τους να είναι γενικά υγιεινή και ισορροπημένη. Απεναντίας εάν οι καταναλωτές διατρέφονται μόνο ή κυρίως με βιολογικά προϊόντα, απλώς επιβαρύνονται με περισσότερες δαπάνες, χωρίς να προσθέτουν στον οργανισμό τους κάποια ιδιαίτερη υγιεινή ή θρεπτική αξία! Ας σημειωθεί ότι η έρευνα αυτή αποτελεί την πρώτη και μεγαλύτερη μελέτη επιστημονικών κειμένων, τα οποία έχουν δημοσιευθεί τα τελευταία πενήντα χρόνια, σχετικά με τα προσδωκώμενα από τους καταναλωτές οφέλη από τη διατροφή με βιολογικά προϊόντα και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Αμερικανική Επιθεώρηση Κλινικής Διατροφής». Η έρευνα διήρκησε επί ένα χρόνο και διενεργήθηκε από ομάδα της Σχολής Υγιεινής και Τροφικής Ιατρικής του Λονδίνου, υπό τη διεύθυνση του δόκτορα Αλαν Ντάνγκουρ και κόστισε 150.000 ευρώ περίπου. Είναι αναγκαίο να διευκρινισθεί ότι η ερευνητική ομάδα εντόπισε κάποιες διαφορές μεταξύ των λεγόμενων βιολογικών προϊόντων και αυτών που παράγονται με συμβατικές μεθόδους, αλλά κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτές δεν είναι επαρκείς ώστε να συμπεράνουμε ότι προκαλείται κάποια σημαντική διαφορά στη συνολική υγεία του ανθρώπου.

Ο όρος «κατάρα του ορυκτού πλούτου» χρησιμοποιείται για να περιγράψει το εμπειρικό δεδομένο, σύμφωνα με το οποίο χώρες πλούσιες σε φυσικούς πόρους έχουν χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης και πολύ υψηλότερα ποσοστά φτώχειας σε σύγκριση με χώρες που δεν διαθέτουν τέτοιους πόρους. Μελέτες δείχνουν ότι όσο μεγαλύτερος είναι ο βαθμός εξάρτησης μιας χώρας από τις εξορυκτικές βιομηχανίες, τόσο μεγαλύτερο ποσοστό των πολιτών της ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Οι πολιτικές που έχουν εφαρμοστεί εδώ και χρόνια, καθ’ υπαγόρευσιν της μεταλλευτικής βιομηχανίας είναι τελικά πολιτικές καταστροφής και υπανάπτυξης. Είναι γνωστά τα παραδείγματα της Χιλής και της Νότιας Αφρικής στις οποίες είχαν επιβληθεί ακόμη και δικτατορία καθεστώτα. Η πρώτη διαθέτει άφθονο ορυκτό πλούτο και είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός και εξαγωγός χαλκού στον κόσμο. Το ίδιο και η δεύτερη, όπου ο χρυσός είναι το κύριο προϊόν και ακολουθούν, κατά σειρά παραγωγής, ο γαιάνθρακας, τα διαμάντια, ο χαλκός, το σιδηρομετάλλευμα, το μαγγάνιο και ο αμίαντος. Η μεταλλευτική δραστηριότητα είναι η βιαιότερη και βαρύτερη επέμβαση του ανθρώπου στο φυσικό περιβάλλον. Η μεταλλεία είναι εξ’ ορισμού μη βιώσιμη στηρίζεται στην εκμετάλλευση μη ανανεώσιμων φυσικών πόρων. Δεν τηρείται ούτε ο βασικός όρος της «φειδωλής εξόρυξης», ώστε να διαφυλαχθούν επαρκή αποθέματα για τις επόμενες γενεές. Δεν υπάρχει στρατηγική αποτίμηση από κρατικούς και διεθνείς φορείς για την πραγματική βιωσιμότητα των ορυκτών πόρων, ούτε κανένας σχεδιασμός ώστε να εξασφαλιστούν αποθέματα για το μέλλον. Τα πάντα αφήνονται να «ρυθμιστούν» από τους νόμους της αγοράς και από τις εταιρείες.

Αυτές τις ημέρες ένας από τους τεράστιους, παγκοσμίως, βιοτεχνολογικούς κολοσσούς που χρησιμοποιούν διάφορα προσωπεία για να προωθήσουν και να επιβάλλουν τα προϊόντα τους, βρίσκεται σε διαρκή συναγερμό. Πρόκειται για την πολυεθνική εταιρεία Μονσάντο.
Ο λόγος είναι ότι η δεκαετής άδεια του μεταλλαγμένου καλαμποκιού που φέρει την τροποποίηση με τον κωδικό “MON810”, έληξε και τώρα συζητείται αν θα ανανεωθεί ή όχι από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το 2004, η Μονσάντο αναγκάστηκε να αποσύρει ποικιλία μεταλλαγμένου σιταριού που προόριζε για πώληση στις ΗΠΑ και στον Καναδά, εξαιτίας της μη αποδοχής τους στην αγορά. Ανάλογη τύχη είχαν και μια ποικιλία ντομάτας, που ωρίμαζε αργά, καθώς και μια ποικιλία πατάτας που προβλήθηκε ως υγιέστερη.
Το 2007 είχε ξεσπάσει το σκάνδαλο του μεταλλαγμένου καλαμποκιού «MON863», το οποίο ενώ είχε εγκριθεί για κατανάλωση, αποκαλύφθηκε ότι είναι εν δυνάμει επικίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Η μελέτη του ειδικού στον τομέα της Γενετικής του γαλλικού πανεπιστημίου της Καέν, καθηγητή Ζιλ Ερίκ Σεραλινί αναφέρει ότι υπάρχουν ενδείξεις τοξικότητας στο συκώτι και τα νεφρά πειραματόζωων, τα οποία είχαν τραφεί με το «ΜΟΝ863».
Τώρα η νέα επιστημονική μελέτη καταρρίπτει την προηγούμενη θετική γνωμοδότηση που είχε δώσει για το «ΜΟΝ810» η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA). Ήδη η γαλλική κυβέρνηση δήλωσε ότι δε θα δεχθεί τη γνωμοδότηση της EFSA για το «ΜΟΝ810». Ο δε εκπρόσωπος της οργάνωσης «Φίλοι της Γης» στην Ευρώπη Αντριάν Βεμπ, υπεύθυνος για τα θέματα τροφίμων και βιοποικιλότητας, δήλωσε ξεκάθαρα ότι «η υπόθεση της ανανέωσης της άδειας για το «ΜΟΝ810» είναι ένα εξαιρετικά ριψοκίνδυνο παιχνίδι με το περιβάλλον και την υγεία μας». Οι κάθε είδους πιέσεις που ασκεί η Μοσάντο, είτε φανερά είτε κρυφά, στην Ε.Ε. είναι ασφυκτικές. Τις επόμενες εβδομάδες θα δούμε τ’ αποτελέσματα.
Πολλά διερωτώνται τι ακριβώς είναι οι γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί (γ.τ.ο) τα λεγόμενα μεταλλαγμένα και εάν βλάπτουν την υγεία των καταναλωτών. Πρόκειται για μια νέα τεχνολογία, τη γενετική τροποποίηση, κατά την οποία επιστήμονες σε εξειδικευμένα εργαστήρια παράγουν νέα είδη φυτών και ζώων. Για την επίτευξη της γενετικής τροποποίησης οι επιστήμονες αποκόπτουν επιλεγμένα γονίδια από έναν οργανισμό και τα ενσωματώνουν στο γονιδίωμα του οργανισμού-στόχου, με μια επιθετική, αυταρχική τεχνική, για να του προσδώσουν κάποια επιθυμητά χαρακτηριστικά. Επεμβαίνουν στον γενετικό κώδικα των οργανισμών, τον αλλοιώνουν προσθέτοντας γονίδια από άλλους οργανισμούς, χωρίς καν να έχει ελεγχθεί προηγουμένως η ασφάλεια της μεθόδου. Αναμειγνύουν γονίδια από οργανισμούς οι οποίοι ποτέ δεν θα διασταυρώνονταν στη φύση, όπως γονίδια από ψάρι σε φράουλες, γονίδια από άνθρωπο σε ζώα, ή γονίδια από μικρόβια σε φυτά. Έως σήμερα, έχουν τροποποιηθεί γενετικώς, κυρίως καλλιεργήσιμα και εκτρεφόμενα είδη, όπως καλαμπόκι, σόγια, ρύζι, βαμβάκι, φράουλες, δένδρα, αγελάδες, γουρούνια, ψάρια κλπ. Έχουν επίσης τροποποιηθεί γενετικώς και μικροοργανισμοί. Οι βιοτεχνολογικές εταιρίες που προάγουν αυτή την έρευνα και τις εφαρμογές της, καταχρώνται την επιστημονική γνώση και τα μέσα για να δημιουργήσουν προϊόντα, τα οποία κανένας δεν ζήτησε και κανένας δεν χρειάζεται. Είναι πρόδηλο πως στόχος τους είναι η αύξηση των κερδών και ο έλεγχος της γεωργίας και της παραγωγής τροφίμων σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Οι γ.τ.ο. απευθύνονται στους αγρότες του αναπτυγμένου κόσμου, οι οποίοι μπορούν να πληρώσουν τους «πατενταρισμένους» σπόρους. Μελέτες έχουν καταδείξει ότι οι γ.τ.ο. δεν έχουν αυξημένη παραγωγικότητα. Αντιθέτως έχει αυξηθεί η χρήση φυτοφαρμάκων για την καταπολέμηση των ανθεκτικών στα ζιζανιοκτόνα ζιζανίων. Επειδή τα γ.τ δεν επηρεάζονται φυτά από τα φυτοφάρμακα, οι γεωργοί ραντίζουν απλόχερα τα χωράφια τους, αυξάνοντας έτσι και τη ρύπανση του περιβάλλοντος. Δεν προστίθεται επίσης νέα θρεπτική αξία στα προϊόντα. Περίτρανο παράδειγμα αποτελεί το γ.τ. ρύζι με πρόσθετη βιταμίνη Α, που για να προσλάβει κάποιος την απαιτούμενη ποσότητα της εν λόγω βιταμίνης, πρέπει να καταναλώνει πολλά κιλά γ.τ. ρύζι ημερησίως. Ακόμη οι γ.τ. σπόροι είναι «πατενταρισμένοι» και πωλούνται ακριβότερα από τους κανονικούς, αυξάνοντας τα έξοδα των γεωργών. Τέλος, οι καλλιεργητές γ.τ.ο. υποχρεώνονται από τις βιοτεχνολογικές εταιρείες να υπογράφουν συμβόλαια για τη χρήση των γ.τ. σπόρων και των συνοδευτικών χημικών φυτοφαρμάκων και δεσμεύονται να μην χρησιμοποιούν τους σπόρους για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο.
Βλάπτουν την υγεία «ΜΟΝ863» και «ΜΟΝ810»
Έχουν ήδη εντοπιστεί αρνητικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία από την κατανάλωση των γ.τ.ο. ως τρόφιμα και στο περιβάλλον και τη γεωργία από την ελευθέρωση των γ.τ.ο. στη φύση. Έχουν καταγραφεί περιπτώσεις άμεσων επιδράσεων στην υγεία από ουσίες που προέρχονται από γ.τ.ο. (αλλεργιογόνος ικανότητα, τοξινοπαραγωγή, κλπ.), καθώς επιστημονικές εργασίες έχουν καταδείξει την οριζόντια μεταφορά των ξένων γονιδίων. Επίσης μελέτες έχουν αποδείξει τις αρνητικές επιπτώσεις των γ.τ.ο και των συνοδευτικών τους δράσεων στη βιοποικιλότητα. Πολλοί από τους κινδύνους σχετίζονται με τις ατέλειες της μεθόδου, άλλοι έγκειται στην ίδια τη μέθοδο, δηλαδή στην επέμβαση στο DNA των οργανισμών και άλλοι στις συνοδευτικές τεχνικές της μεθόδου. Οι επιπτώσεις διαχωρίζονται σε άμεσες και μακροπρόθεσμες. Άμεσες είναι η αλλεργιογόνος ικανότητα και η τοξική δράση ουσιών που παράγονται ως αποτέλεσμα της γενετικής τροποποίησης. Μεταξύ των ενδεχόμενων μακροπρόθεσμων επιπτώσεων είναι η καρκινογένεση, η ανάπτυξη παθογόνων οργανισμών ανθεκτικών στα αντιβιοτικά και οι επιπτώσεις στις επόμενες γενεές. Η ελευθέρωση των γ.τ.ο. στο περιβάλλον απειλεί τη συμβατική γεωργία, τις βιοκαλλιέργειες, τη μελισσοτροφία, τη βιοποικιλότητα, την ισορροπία του οικοσυστήματος. Οι γ.τ.ο. συνιστούν τη μεγαλύτερη απειλή για τον πλανήτη μετά τον πυρηνικό πόλεμο, καθότι δεν υπάρχει δυνατότητα ανάκλησης ή απόσυρσής τους σε περίπτωση προβλημάτων. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η διαρροή των δοτών γονιδίων και η επιμόλυνση άλλων ειδών.