Τα αλλεπάλληλα πολιτικά πραξικοπήματα της Ν.Δ.

Οι εθνικές βουλευτικές εκλογές του 2007 είχαν προκηρυχθεί μ’ ένα πρωτότυπο προεκλογικό πραξικόπημα, διότι κανένας από τους λόγους που είχε επικαλεσθεί ο Κ. Καραμανλής (κατάρτιση νέου προϋπολογισμού – αναθεώρηση Συντάγματος – μεταρρυθμίσεις) δεν αποτελούσε «εθνικό λόγο» ώστε να δικαιολογείται το αίτημα, προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, της διάλυσης της Βουλής και η προκήρυξη εκλογών. Ταυτόχρονα, όμως, τότε παραγράφηκαν, σύμφωνα με το Νόμο περί ευθύνης υπουργών, όλα τα αδικήματα που είχαν διαπράξει οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ κατά την περίοδο 2000 – 2004. Παρόλα αυτά ο «μονάρχης» πρωθυπουργός το έπραξε ανενδοίαστα. Απεναντίας, ο μοναδικός λόγος, ο οποίος θα έπρεπε να οδηγήσει στην παραίτηση του πρωθυπουργού και στην προκήρυξη των εκλογών, δηλαδή η βιβλική καταστροφή του δασικού μας πλούτου από τις πυρκαγιές του 2007, αποσιωπήθηκε προκλητικά.

Με παρόμοιο πραξικόπημα και με πρόσχημα τις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου 2009, διέλυσε και πάλι τη Βουλή, με αποτέλεσμα να παραγραφούν τα αδικήματα (π.χ. ομόλογα, βατοπέδι που διέπραξαν υπουργοί του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ.).
Για τρίτη φορά τώρα και μάλιστα στο μέσον της κυβερνητικής του θητείας, ο «πρωθυπουργός της πυρκαγιάς» επικαλείται και πάλι σαν «εθνικό λόγο» την οικονομική κρίση, η οποία είχε ξεσπάσει στις ΗΠΑ, εδώ κι ένα χρόνο.

Οι θεσμοθετημένοι, από την αστική τάξη, μέθοδοι υφαρπαγής της ψήφου του εκλογικού σώματος.

Οι ανομολόγητοι σκοποί των δύο εταίρων (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ) του αστικού συνασπισμού εξουσίας ήταν, είναι και θα είναι η νόθευση και η υφαρπαγή της ψήφου του εκλογικού σώματος. Αυτό επιβεβαιώθηκε και με την ψήφιση του νέου εκλογικού νόμου (του γνωστού ως «νόμου Παυλόπουλου»), ο οποίος δίνει το δώρο των πενήντα εδρών στο πρώτο κόμμα και μειώνει το απαιτούμενο ποσοστό για την περιπόθητη αυτοδυναμία στο 39,5%. Βέβαια ο πρώτος διδάξας ήταν ο άλλος εταίρος, το ΠΑΣΟΚ, το οποίο με το λεγόμενο «νόμο Σκανδαλίδη» είχε ανοίξει το δρόμο, προσφέροντας δώρο σαράντα εδρών. Αυτό όμως δεν είχε ικανοποιήσει πλήρως τον τότε ισχυρότερο εταίρο, τη ΝΔ, η οποία άλλαξε «επί τα βελτίω» το νόμο, υποθέτοντας ότι θα είναι εσαεί … το πρώτο κόμμα ! Είναι αναγκαίο να τονιστεί ότι ένα από τα «παραθυράκια» του εκλογικού νόμου προβλέπει ότι όσο λιγότερα κόμματα αντιπροσωπεύονται στη Βουλή, τόσο μειώνεται το ποσοστό της αυτοδυναμίας. Σε περίπτωση εισόδου τεσσάρων κομμάτων το ποσοστό θα μειωθεί στο 39%. Διπλά κέρδη για τα κόμματα της αστικής τάξης. Ο εκάστοτε εκλογικός νόμος, είναι το ισχυρότερο όπλο στα χέρια του θεωρούμενου ως πρώτο κόμμα, για τη νόθευση και την υφαρπαγή της ψήφου του εκλογικού σώματος. Οι άλλοι δύο ισχυροί πυλώνες της αστικής κοινοβουλευτικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, πάνω στους οποίους στηρίζεται ο αστικός συνασπισμός εξουσίας για να επιτύχει την εξυπηρέτηση των ταξικών, οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων του, είναι η οικονομική ενίσχυση των κομμάτων από τον κρατικό προϋπολογισμό και τα ΜΜΕ (τηλεόραση – ραδιόφωνο – τύπος), που ελέγχονται από τους μεγαλοεργολάβους.

Γιατί προκηρύχθηκαν πρόωρες εκλογές και που θα μας οδηγήσουν;

Κατ’ αρχήν, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, ο τρόπος προκήρυξης και αυτών των εκλογών δείχνει περίτρανα τον ολοκληρωτικό χαρακτήρα και τη σήψη του πολιτικού αστικού συστήματος, αλλά ταυτόχρονα δείχνει και την παρωδία της αστικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Πλήρης απαξίωση και υποτίμηση από τον πρωθυπουργό των υπουργών του και των βουλευτών του.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. διακήρυσσε από το βήμα της Βουλής, μια μόλις ώρα πριν από το διάγγελμα του «μονάρχη» πρωθυπουργού, ότι κανένας στην Ελλάδα δεν επιθυμεί τις εκλογές!!

Την τελευταία όμως διετία 2007-2009 δημιουργήθηκαν νέα γεγονότα. Πρώτον, η τεράστια καταστροφή του δασικού πλούτου της χώρας, σε συνδυασμό με τα φαινόμενα της λειψυδρίας, της ερημοποίησης και του θερμοκηπίου, αυτό που με δυο λέξεις ονομάζεται «κλιματική αλλαγή». Αυτή η κατάσταση έχει ναρκοθετήσει τη μελλοντική πορεία μας ως χώρας και έθνους. Φυσικά αυτό δεν απασχολεί τον Κ. Καραμανλή και την κυβέρνηση της ΝΔ. Αυτό αποδεικνύεται αδιάσειστα από το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός είχε το απύθμενο θράσος, να προκηρύξει εκλογές αμέσως μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές, με φόντο τα αποκαΐδια και τους νεκρούς. Ούτε βεβαίως για τους νεκρούς της ΛΑΡΚΟ, της ΠΕΤΡΟΛΑ, της ναυπηγοσκευαστικής ζώνης και των εκατοντάδων εργατικών ατυχημάτων ενδιαφέρονται. Δικαίως θα μείνει στην Ιστορία ως «πρωθυπουργός της πυρκαγιάς». Και οι εταίροι του αστικού συνασπισμού εξουσίας η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ως κατ’ εξακολούθηση εμπρηστές, αφού για άλλη μια φορά αποδείχθηκε ανεπαρκής ο κρατικός μηχανισμός στους τομείς πρόληψης και κατάσβεσης των πυρκαγιών.  Η πληρότητα και η αξιοπιστία των μέτρων προστασίας των δασών της χώρας, έχουν θυσιαστεί ήδη από το 2005 στο βωμό της δημοσιονομικής σταθερότητας και της μη επανόδου της χώρας στο καθεστώς επιτήρησης που μας είχε επιβάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση πριν από δυο χρόνια. Δυστυχώς η καταστροφή έγινε και η ζημιά είναι ανεπανόρθωτη. Θα χρειασθούν πολλά χρόνια για να επανέλθει η χλωρίδα και η πανίδα στα επίπεδα που ήταν πριν τις πυρκαγιές και υπό την προϋπόθεση ότι ο,τιδήποτε ξαναβλαστήσει δε θα ξανακαεί. Στη περίπτωση της Πάρνηθας αυτό δε θα γίνει ποτέ! Το θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος είναι το ίδιο σημαντικό όπως ο πολιτισμός, η υγεία και η παιδεία του λαού. Απαιτούνται μεγάλα ποσά για τη οργάνωση της αντιπυρικής πολιτικής και προστασίας. Δυστυχώς, εδώ και δεκαετίες οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δίνουν  μόνο ψίχουλα. Έχουν περικόψει τις δαπάνες υλικοτεχνικής υποδομής για την πυροπροστασία και διαθέτουν αστρονομικά ποσά για στρατιωτικούς εξοπλισμούς, πρωθυπουργικά αεροσκάφη, συνόδους τύπου ΟΑΣΕ, εφήμερους ολυμπιακούς αγώνες και φιέστες τύπου Γιουροβίζιον, ενώ ταυτόχρονα χαρίζουν εκατομμύρια ευρώ στις ποδοσφαιρικές ομάδες. Την τελευταία δεκαετία δαπανήθηκαν μόνον 300 εκατομμύρια ευρώ για τη θωράκιση της χώρας απέναντι στις πυρκαγιές, που αποτελούν όχι απλώς μια πραγματικότητα, αλλά μια εθνική τραγωδία. Απεναντίας, ξοδεύθηκαν περίπου 100 δισεκατομμύρια ευρώ λόγω υποτιθέμενων στρατιωτικών απειλών και της παρουσίας στρατιωτικών δυνάμεων έξω από τη χώρα μας.

Η οικονομική κρίση

Ο δεύτερος παράγοντας που ενέσκηψε σαρωτικός είναι αυτός της οικονομικής κρίσης, σε συνδυασμό με την κοινωνική και νεολαίστικη έκρηξη του περασμένου Δεκέμβρη. Η σημερινή παγκόσμια κρίση του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής, συσσώρευσης και ανάπτυξης, με την είσοδο της αμερικανικής και ευρωπαϊκής οικονομίας στη ζώνη της ύφεσης, συνυπάρχει στη χώρα μας με τη διαφθορά και την παρακμή της ελληνικής αστικής τάξης και των πολιτικών εκφραστών της που κυβερνούν την Ελλάδα τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια.

Η χρηματοπιστωτική κρίση είναι ενδογενής. Πρόκειται για την πλήρη αποτυχία των αγορών του ολοκληρωτικού καπιταλισμού, που απελευθερώθηκαν τα τελευταία είκοσι χρόνια. Η ιδιωτική πρωτοβουλία δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα που υπάρχουν στους τομείς της παιδείας, της υγείας, της κατοικίας, των συγκοινωνιών του περιβάλλοντος και της ποιότητας της ζωής. Αυτά θα λυθούν μόνο σε συλλογική και κοινωνική βάση και με άλλο τρόπο παραγωγής. Οι μηχανισμοί σκέψης και γνώσης που έχει υπό τον έλεγχο της η κυρίαρχη αστική τάξη δεν μπορούν πλέον να παράγουν νέες ιδέες. Προτείνουν τις γνωστές λύσεις. Παίρνουν τα χρήματα των φορολογούμενων και τα δίνουν στις τράπεζες και σε άλλους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς που ελέγχονται και διοικούνται απ’ αυτούς που ευθύνονται για τις χρεωκοπίες και το όργιο πολιτισμού.

Η απάντηση στην οικονομική κρίση, που έχει κλονίσει ισχυρότατα τον ολοκληρωτικό καπιταλισμό της εποχής μας, πρέπει να πάρει μαζικό λαϊκό χαρακτήρα, να έχει διάρκεια και να μην εξαντληθεί μόνο σε ξεσπάσματα οργής κατά του εκάστοτε επιτελείου της αστικής πολιτικής και των κάθε είδους μηχανισμών της κρατικής καταστολής. Η κοινωνία μας επί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έμαθε να ζει με δανεικά. Έτσι σήμερα, εξαιτίας των δανείων η μεν κεντρική κυβέρνηση χρωστάει 280 δισ. ευρώ (άνω τα 105% του ΑΕΠ), τα δε νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις 250 δισ. ευρώ (άνω του 100% του ΑΕΠ). Με δυο λόγια χρωστάμε τα τριπλάσια απ’ αυτά που παράγουμε ετησίως. Ταυτόχρονα μόνον κατά το πρώτο εξάμηνο του 2009 χάθηκαν 100.000 θέσεις εργασίας.

Αυτήν τη νέα κατάσταση η κυβέρνηση της ΝΔ δε μπόρεσε να τη διαχειριστεί επιτυχώς για κομματικά, ταξικά και προσωπικά της οφέλη. Υπό την πίεση, τις απαιτήσεις, τις έμμεσες απειλές και τις υποδείξεις των παραγόντων του βιομηχανικού, χρηματιστικού και εφοπλιστικού κεφαλαίου, που επιδιώκει την εφαρμογή ανελέητης αντεργατικής πολιτικής, ενέδωσε στην προκήρυξη των πρόωρων εκλογών, παρόλο που χαρακτηρίστηκε ως «ευθανασία της Ν.Δ.» από πρώην υπουργό της!!

Η αστική τάξη όμως διαθέτει σημαντικό πολιτικό οπλοστάσιο και μπορεί να υλοποιήσει διάφορες εναλλακτικές λύσεις για τη σωτηρία του πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού συστήματος. Το εκλογικό αποτέλεσμα όμως μπορεί να οδηγήσει είτε στην ισχνή αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ και την αποχώρηση του Κ. Καραμανλή από τον πολιτικό στίβο, είτε ακόμη και στη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και ταυτόχρονα στην αλλαγή ηγεσίας στη Ν.Δ. Η δεύτερη αυτή εκδοχή (στην οποία συναινούν ουσιαστικά οι ηγεσίες ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) αποτελεί την ιδανική λύση που επιθυμεί και το βιομηχανικό – χρηματιστικό σύμπλεγμα. Με αρχηγό της ΝΔ ένα απολύτως πειθήνιο όργανο στα κελεύσματα των ΗΠΑ και πρωθυπουργό το αγαπημένο παιδί και πρώην ομόλογο της Μαντλίν Ολμπράϊτ (υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ κατά τους βομβαρδισμούς των λαών της Γιουγκοσλαβίας το 1999), η εξαρτημένη αστική τάξη της Ελλάδας θα πανυγηρίζει. Δεν αποκλείονται επίσης οι κεντροακροδεξιές (ΝΔ – ΛΑΟΣ) ή κεντροαριστερές (ΠΑΣΟΚ – ΣΥΝ) λύσεις. Τέλος το νέο «φορείο συναίνεσης» που εμφανίζεται ως κόμμα, αλλά στην πραγματικότητα είναι ΜΚΟ «τύπου Ουκρανίας» ονομάζεται Οικολόγοι Πράσινοι. Είναι συνεργάτες των Γερμανών Πράσινων που βομβάρδισαν το 1999 μαζί με το ΝΑΤΟ τους λαούς της πολύπαθης Γιουγκοσλαβίας, ευνοείται δημοσκοπικά από ορισμένες εφημερίδες και μπορεί ν’ αποτελέσει το κοινοβουλευτικό δεκανίκι είτε της ΝΔ είτε του ΠΑΣΟΚ.
ΝΔ – ΠΑΣΟΚ έχουν την ίδια πολιτική – Είναι αρεστοί στο κεφάλαιο

Το θράσος ΝΔ και ΠΑΣΟΚ όταν μιλούν για διαφάνεια και πάταξη της διαφθοράς είναι πράγματι απύθμενο. Το σκάνδαλο της Ζίμενς αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα:
Πρώτον, είναι επιβεβαιωμένο από τον Θ. Τσουκάτο, στενότατο συνεργάτη του τότε πρωθυπουργού Κ. Σημίτη, ότι πριν από τις ευρωεκλογές 1999 η Ζίμενς έδωσε στο ΠΑΣΟΚ ένα εκατομμύριο μάρκα τα οποία κατέθεσε στο ταμείο του κόμματος κι αυτός απλώς μεσολάβησε για το άνοιγμα του τραπεζικού λογαριασμού. Ο Θ. Τσουκάτος κατηγορείται για τα κακουργήματα της παθητικής δωροδοκίας και της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Δεύτερον, η ΝΔ αρνείται να προχωρήσει σε σύσταση εξεταστικής επιτροπής για το σκάνδαλο Ζίμενς (η οποία φημολογείται ότι έχει δώσει 100 εκατομμύρια μάρκα για δωροδοκίες και μίζες) και επιδιώκει τη συγκάλυψη του, διότι φοβάται τις εις βάρος της αποκαλύψεις. Για το λόγο αυτό άλλωστε επέδειξε σκόπιμη ολιγωρία και επέτρεψε σε δυο μεγαλοστελέχη και διακινητές του μαύρου πολιτικού χρήματος (Χριστοφοράκο, Καραβέλα) να διαφύγουν στο εξωτερικό. Αντ’ αυτής προτείνει τη σύσταση διακομματικής επιτροπής για τη διαφάνεια την οποία όμως αρνείται το … ΠΑΣΟΚ! Ας μην ξεχνάμε ότι διαφθορά, υψηλό δημόσιο χρέος και δημοσιονομικά ελλείματα πηγαίνουν μαζί.
Όλοι οι νόμοι που ψηφίστηκαν επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ενίσχυσαν το κεφάλαιο εις βάρος των μισθωτών των συνταξιούχων και των αγροτών. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρουμε το λεγόμενο «νόμο Ρέππα» (Ν. 2639/1998) στον οποίο παραβλέπεται η τριήμερη και τετραήμερη απασχόληση των εργαζομένων με αντίστοιχη μείωση των μισθών και σύνταξη στα 67. Μια εβδομάδα πριν από την προκήρυξη των εκλογών ψηφίστηκε από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ το λεγόμενο «μνημόνιο κατανόησης» μεταξύ Ελλάδας και Στρατηγείου του ΝΑΤΟ, με αποτέλεσμα να επιτρέπονται οι νατοϊκές ασκήσεις οπουδήποτε στη χώρα μας χωρίς προηγούμενες διαβουλεύσεις με την κυβέρνηση. Τα ελληνικά εδάφη αποτελούν πλέον τμήματα της στρατηγικής διοίκησης του ΝΑΤΟ.

Ποιοι είναι οι δεξιοί Οικολόγοι Πράσινοι;

Τα ιδρυτικά στελέχη τους έκαναν κατά τις τελευταίες δυο δεκαετίες αρκετές απόπειρες συγκρότησης πολιτικού φορέα, αμέσως μετά την αποχώρησή τους (προς …δεξιά κατεύθυνση) από τους Οικολόγους Εναλλακτικούς. Έτσι εμφανίστηκαν ως «Ομοσπονδία», «Πολιτική Οικολογία», «Πράσινη Πολιτική» και τελευταία ως «Οικολόγοι Πράσινοι». Στην ιδρυτική τους διακήρυξή, δεν υπάρχει λέξη για την ακρίβεια, την ανεργία, το ασφαλιστικό, την Ε.Ε. του πολέμου, του κεφαλαίου, του ρατσισμού, της περιβαλλοντικής καταστροφής. Ούτε λέξη για τους εργαζόμενους και τους λαούς της Ευρώπης, οι οποίοι εδώ και μια δεκαετία ζουν μια πρωτοφανή αντιδραστική λαίλαπα ενάντια στο βιοτικό τους επίπεδο, καθώς και στο σύνολο των κοινωνικών και πολιτικών τους δικαιωμάτων και κατακτήσεων. Ούτε λέξη για την πλήρη κατεδάφιση του «κοινωνικού κράτους», τη διόγκωση των κοινωνικών ανισοτήτων ανάμεσα στις πλούσιες και τις φτωχές περιφέρειες της λεγόμενης ευρωπαϊκής «ολοκλήρωσης», τα 25 εκατομμύρια ανέργων και τα 80 εκατομμύρια φτωχών. Είχαμε επισημάνει ότι δεν πρόκειται για νέο φορέα, ο οποίος θα εμπλουτίσει την προοπτική της ριζοσπαστικής οικολογίας στη χώρα μας και στην Ευρώπη, αλλά ουσιαστικά για ένα νέο «φορείο συναίνεσης». Ουσιαστικά επιδιώκουν το «πρασίνισμα» του καπιταλισμού. Δεν μπορούν να κατανοήσουν, ότι ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου και της φύσης, της κοινωνίας και του περιβάλλοντος είναι ο κεφαλαιοκρατικός τρόπος παραγωγής, δηλαδή οι κυρίαρχες παραγωγικές σχέσεις, οι οποίες έχουν επιβληθεί με κάθε τρόπο, στους εργαζόμενους, έχουν ως κύριο σκοπό τη δημιουργία εμπορευμάτων και κέρδους και αντιμετωπίζουν τόσο το περιβάλλον όσο και την εργατική δύναμη ως εμπορεύματα. Γι’ αυτό κατά τη διάρκεια των πυρκαγιών του 2007 ζήτησαν να σχηματιστεί κυβέρνηση εθνικής ενότητας και σύσκεψη όλων των κομμάτων με τη συμμετοχή της …. Πυροσβεστικής!!  Και τώρα απλά και μόνον την παραίτηση δυο υπουργών για να μη θίξουν τη Ν.Δ.

Οι θέσεις τους για την Ε.Ε., το Ευρωσύνταγμα, το Κυπριακό και το Παλαιστινιακό δείχνουν ολοφάνερα ότι σε θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής συμφωνούν είτε με τη ΝΔ είτε με το ΠΑΣΟΚ. Στα δημοψηφίσματα που έγιναν στη Γαλλία και την Ολλανδία για το λεγόμενο Ευρωσύνταγμα προπαγάνδισαν υπέρ του «Ναι», συνεπείς με τις θέσεις τους υπέρ της Ε.Ε. του κεφαλαίου, της ανεργίας, της καταστολής, του ρατσισμού και της πυρηνικής ενέργειας.

Το Απρίλιο 2004 όταν ετέθη σε δημοψήφισμα στην Κύπρο το αμερικανοβρετανικής έμπνευσης «Σχέδιο Ανάν», με το οποίο νομιμοποιούνταν η τουρκική εισβολή και κατοχή στη Βόρεια Κύπρο, οι έποικοι και οι βρετανικές στρατιωτικές βάσεις και  θεσμοθετούνταν η διχοτόμηση με τη δημιουργία δύο «συνιστώντων κρατών», προπαγάνδισαν υπέρ του επαίσχυντου «ναι», χέρι-χέρι με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ.

Κατά την τελευταία βάρβαρη εισβολή του Ισραήλ στη Γάζα ζήτησαν «να εγγυηθεί η διεθνής κοινότητα τα σύνορα και την ασφάλεια του… Ισραήλ (!), θέτοντας στην ίδια θέση θύτες και θύματα, σύμφωνα με τις επιταγές της Ε.Ε.

Όταν το 1999 οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ με τη βοήθεια της Ε.Ε. είχαν βομβαρδίσει του λαούς της Γιουγκοσλαβίας, οι δεξιοί Οικολόγοι Πράσινοι είχαν συνεργαστεί με τους επίσης δεξιούς Γερμανούς Πράσινους, οι οποίοι είχαν ως επικεφαλής τους τον Γιόσκα Φίσερ, υπουργό εξωτερικών στην κυβέρνηση Σρέντερ, και είχαν συναινέσει σ’ εκείνα τα εγκλήματα.

Είναι αυτονόητο λοιπόν γιατί οι Οικολόγοι Πράσινοι αφενός είναι περιζήτητοι εταίροι από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ. Δεν έχουν πολιτικό έρμα. Το ερμαφρόδιτο, πολιτικά, αυτό σχήμα, εξυπηρετεί μόνον προσωπικά συμφέροντα. Είναι ολοφάνερο ότι αποτελούν την οικολογία του συστήματος, τη διαχείριση του οποίου επιθυμούν ν’ αναλάβουν. Γι’ αυτό το λόγο εύκολα ενσωματώνονται σ’ αυτό.  Γι’ αυτό καμία αριστερή ψήφος σ’ αυτούς. Είναι επικίνδυνοι. Ο νοών νοείτω.
Τι είναι η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α;

Η συγκρότηση της ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α) είναι το αποτέλεσμα επίπονων προσπαθειών για την ενότητα στη δράση των οργανώσεων της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και της Ριζοσπαστικής Οικολογίας. Για πρώτη φορά από το 1974 επιτεύχθηκε τόσο μεγάλος βαθμός συσπείρωσης. Αποτελεί μια ευρύτερη και βαθύτερη πολιτική και ιδεολογική κατάκτηση του λαϊκού κινήματος από τη σκοπιά της εργατικής και οικολογικής χειραφέτησης. Η συνεργασία αυτή αντιπαρατίθεται τόσο με τα αστικά πολιτικά κόμματα και την πολιτική τους (Ν.Δ – ΠΑ.ΣΟ.Κ) όσο και με τους θεσμούς του αστικού πολιτικού συστήματος (Ε.Ε, οικονομία της αγοράς και μοντέλο ανάπτυξης που καταστρέφουν το Περιβάλλον και δηλητηριάζουν καθημερινά τις ζωές μας, κρατική καταστολή). Τους θεσμούς αυτούς δεν τους υποστηρίζουν ανεπιφύλακτα μόνον η Ν.Δ., το ΠΑ.ΣΟ.Κ, το ΛΑΟΣ και  οι Οικολόγοι Πράσινοι, αλλά με τον τρόπο του και ο ΣΥΝ.
Ταυτόχρονα, η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α αγωνίζεται για να ιεραρχήσει ξανά όλες τις ανάγκες των εργαζομένων με γνώμονα την απελευθέρωση Ανθρώπου και Φύσης από τα δεσμά της εκμετάλλευσης. Διακηρύσσει προς κάθε κατεύθυνση ότι η λύση του οικολογικού ζητήματος, ως κατ’εξοχήν πολιτικού προβλήματος, βρίσκεται στα χέρια των δυνάμεων της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και της Αντικαπιταλιστικής Ριζοσπαστικής Οικολογίας που αγωνίζονται για την ανατροπή του καπιταλισμού κι όχι για το «πρασίνισμά» του.

Η επίθεση κατά του Περιβάλλοντος από τις πολιτικές δυνάμεις που συγκροτούν και εκπροσωπούν τον αστικό συνασπισμό εξουσίας (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ), με κύριο σκοπό την εξυπηρέτηση ξένων οικονομικών συμφερόντων και τη θεμελίωση του γνωστού μοντέλου ανάπτυξης με την εμπορευματοποίηση της γης, έχει πάρει τραγικές διαστάσεις. Οι «πονηρές» διατάξεις και διατυπώσεις στα άρθρα του Συντάγματος και των νόμων, είναι αυτές που ανοίγουν το δρόμο στους καταπατητές και οπλίζουν τα χέρια των εμπρηστών οικοπεδοφάγων και των κάθε είδους μικρών και μεγάλων εργολάβων ή της αδηφάγου βιομηχανίας του λεγόμενου «ρίαλ εστέιτ», δηλαδή των ευρωπαϊκών και αμερικανικών κτηματομεσιτικών πολυεθνικών εταιρειών, οι οποίες βλέπουν σε κάθε βουνοπλαγιά και σε κάθε νησί μια νέα επενδυτική ευκαιρία για την οικοδόμηση πολυτελών κατοικιών ή ξενοδοχείων, Όλοι αυτοί παρακολουθούν από κοντά τις διάφορες νομοθετικές αλλαγές και είναι έτοιμοι να «χτυπήσουν» την κατάλληλη στιγμή και κυρίως τα καλοκαίρια των προεκλογικών μελτεμιών ανάβοντας τις αντιλαϊκές πυρκαγιές. Οι ευθύνες αυτών που κυβερνούν τη χώρα δεν είναι απλώς τεράστιες. Είναι εγκληματικές. Να λοιπόν τι έπραξαν κατά την τελευταία δεκαπενταετία.
Το 1994 ο Κ. Λαλιώτης, τότε υπουργός Περιβάλλοντος επί κυβερνήσεως Α. Παπανδρέου εξήγγειλε το πρόγραμμα «Αττική SOS» με σκοπό την αναδάσωση 850.000 στρεμμάτων καμένης γης. Αντί όμως της αναδάσωσης κάηκαν και άλλα 160.000 στρέμματα μόνο στην Πεντέλη, κατά τις πυρκαγιές των ετών 1995 και 1996!!.

Με την αναθεώρηση του 2001 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ υπό τον Κώστα Σημίτη επιχείρησε να καταργήσει το νομικό τεκμήριο υπέρ της δημόσιας δασικής κτήσης, δηλαδή να καταργήσει το αναπαλλοτρίωτο της δημόσιας κτήσης. Επιχείρησε επίσης ταυτόχρονα ν’ αλλάξει, χωρίς όμως πλήρη επιτυχία, τον ορισμό του δάσους, παρόλο που αυτή έχει παγιωθεί, με τη νομολογία του Σ.Τ.Ε κι έχει συμπεριληφθεί σ’ αυτήν ότι «το δάσος επιδέχεται επιστημονικό ορισμό και όχι …πολιτικό … αφού υπάγεται στην κυριαρχική δημόσια κτήση του κράτους και δεν είναι το σύνηθες δικαίωμα ιδιοκτησίας που έχουν οι ιδιώτες».
Έτσι στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 24 του Συντάγματος του 2001 αναγράφεται μεν ότι «απαγορεύεται η μεταβολή του προορισμού των δασών και των δασικών εκτάσεων», αλλά η μεταβολή είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί «αν προέχει για την Εθνική Οικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη τους χρήση, που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον». Έτσι λοιπόν η τελευταία κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επεξεργάσθηκε, σύμφωνα με την ερμηνευτική δήλωση που τέθηκε στο τέλος του άρθρου 24, έναν ορισμό του δάσους και της δασικής έκτασης, ανάλογα με τις οικονομικές ανάγκες των ανθρώπων, τις οποίες τα κυρίαρχα αστικά κόμματα προσπαθούν να «ικανοποιήσουν» κυρίως στις προεκλογικές περιόδους, αντιμετωπίζοντας έτσι το Περιβάλλον ως εμπόρευμα προς αγοραπωλησία.
Τον Απρίλη 2003 είδε το φως της δημοσιότητας νομοσχέδιο για την «προστασία των δασικών οικοσυστημάτων, την κατάρτιση δασολογίου και τη ρύθμιση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί δασών και δασικών εν γένει εκτάσεων και άλλες διατάξεις»,  με το οποίο προετοιμαζόταν η λεηλασία του φυσικού περιβάλλοντος προς όφελος των διαφόρων οικονομικών συμφερόντων και του μεγάλου κεφαλαίου. Ήταν κατάσπαρτο από διατάξεις πελατειακού και προεκλογικού χαρακτήρα. Ειδικότερα υπήρχαν διατάξεις για παραχωρήσεις και νομιμοποιήσεις καταπατήσεων σε εποικιστικές και κοινόχρηστες αδιάθετες εκτάσεις, παραχωρήσεις οικοπέδων κ.α. Τελικά το νομοσχέδιο ψηφίστηκε κι έγινε νόμος, παρά την αντίθετη γνωμοδότηση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής περί αντισυνταγματικότητας. Στο νόμο αυτό υπάρχει διάταξη σύμφωνα με την οποία για να χαρακτηριστεί μια επιφάνεια ως δάσος ή δασική έκταση, πρέπει να έχει επιφάνεια τουλάχιστον τρία στρέμματα και δασοκάλυψη τουλάχιστον 25% (και όχι 15% όπως ίσχυε πριν) από δασοπονικά είδη (χαμηλή βλάστηση, φρύγανα, μικρά φυτά, χορτολίβαδα). Έτσι όποια έκταση είναι κάτω των τριών στρεμμάτων ή έχει δασοκάλυψη κάτω του 25% παραχωρείται, εκποιείται ή οικοδομείται. Όπως προαναφέρθηκε ο νόμος αυτός στηρίχθηκε στην τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος που έγινε το 2001.
Σύμφωνα λοιπόν με το «κλειδί» της αλλαγής της απαιτούμενης δασοκάλυψης από 15% σε 25% και της ελάχιστης έκτασης των τριών (3) στρεμμάτων:
Πρώτον, αποχαρακτηρίζονται 40.000.000 στρέμματα δασικών και χορτολιβαδικών εκτάσεων, καθώς και δασών και απεμπολείται οικειοθελώς από το Ελληνικό Δημόσιο, το δικαίωμά της κυριότητας του σ’ αυτά. Ειδικότερα αποχαρακτηρίζονται 20.000.000 χαρτολιβαδικές εκτάσεις οι οποίες παραχωρούνται ή οικοπεδοποιούνται.
Δεύτερο, νομιμοποιούνται τα αυθαίρετα και οι κάθε είδους αυθαιρεσίες, τόσο λόγω της αλλαγής του συντελεστή της δασοκάλυψης όσο και λόγω της χρόνου νομιμοποίησης κάθε είδους παρανομιών με τη μετατόπιση της χρονολογίας από το 1945 στο 1960.
Τρίτον, ταυτόχρονα, επιτρέπουν στους οικοδομικούς συνεταιρισμούς την οικοδόμηση στις εκτάσεις που αποχαρακτηρίστηκαν.

Έτσι αφενός μεν υποβαθμίζονται τα δασικά οικοσυστήματα, αφετέρου δε αντιμετωπίζεται το Περιβάλλον ως εμπόρευμα, αφού «βγαίνει στο σφυρί» και ξεπουλιέται.
Η Ελλάδα είναι μια χώρα με τη μεγαλύτερη δημόσια δασική κτήση στην Ευρώπη, στην οποία συμπεριλαμβάνονται τα δάση και οι δασικές εκτάσεις. Είναι ουσιαστικά εθνική κοινοκτησία και είναι αναπόσπαστο τμήμα της εθνικής κυριαρχίας. Ανήκει με δυο λόγια στο Λαό. Δεν είναι το δικαίωμα κυριότητας, όπως αυτό περιγράφεται στον Αστικό Κώδικα. Όλα τα δάση και οι δασικές εκτάσεις θεωρούνται και είναι δημόσιες, εκτός εάν ο ιδιώτης αποδείξει το αντίθετο, αφού η ιδιωτική κτήση είναι η εξαίρεση κι όχι ο κανόνας στη χώρα μας. Αυτό σημαίνει ότι η κυριαρχική εξουσία του κράτους στη δημόσια κτήση, δε μπορεί να καταλυθεί ούτε με νόμο.
Παρ’ όλα αυτά η επίθεση του ΠΑΣΟΚ εναντίον του Περιβάλλοντος δεν ολοκληρώθηκε με την αναθεώρηση του Συντάγματος το 2001, και τη μερική αναθεώρηση του άρθρου 24. Οι αδηφάγες όμως δυνάμεις του κεφαλαίου καιροφυλακτούσαν για να κατασπαράξουν οποιαδήποτε δασική έκταση έχει απομείνει και να τη θυσιάσουν στο βωμό του κέρδους. Έτσι λοιπόν η κυβέρνηση της Ν.Δ. στο μέσον της θητείας της πέταξε τη «βόμβα» της αναθεώρησης του Συντάγματος 2001, αλλά και της πλήρους αναθεώρησης του άρθρου 24, αφενός μεν για λόγους αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από τα επείγοντα καθημερινά προβλήματα αφετέρου δε για να ολοκληρώσει την επίθεση κατά του Περιβάλλοντος προς όφελος των δυνάμεων του κεφαλαίου.
Ειδικότερα για τα θέματα του Περιβάλλοντος ο Κ. Καραμανλής στην ομιλία του ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ είχε τονίσει ότι: «Η επείγουσα ανάγκη του χωροταξικού σχεδιασμού επιβάλλει τη σύνδεση της χρήσης των δασικών εκτάσεων με το αντίστοιχο σχέδιο και κατ’ επέκταση με τη συνταγματική ρύθμιση της δυνατότητας αυτής». Και ο υπουργός Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφης, λίγες ημέρες αργότερα είχε καθησυχάσει τους βιομηχάνους και τους πάσης φύσεως επενδυτές, όταν σε συνέντευξη με δημοσιογράφο της εφημερίδας «Απογευματινή» τόνισε μ’ έμφαση. «Η προστασία του Περιβάλλοντος δεν πρέπει να λειτουργεί ανασταλτικά για τις επενδύσεις».
Το ίδιο κυνικός ήταν και ο Κ. Μητσοτάκης, ο οποίος δεν έχασε την ευκαιρία να υπερθεματίσει στην πλήρη αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος. Σε συνέντευξή του στη ΝΕΤ στις 20-5-2006 είχε τονίσει ότι «το δάσος αλλάζει ιδιότητα κι επομένως δε μπορούμε να λέμε άπαξ δάσος = εσαεί δάσος».  Και είχε προσθέσει: «Άλλο πράγμα η προστασία του δάσους και άλλο η προστασία των δασικών εκτάσεων. Αυτό πρέπει να μπει στο στο Σύνταγμα. Το Ελληνικό Δημόσιο διεκδικεί τη δασική έκταση χωρίς όμως να ισχυρίζεται ότι έχει κυριότητα επ’ αυτής»

Τα ψηφιδωτό των «πονηρών» νομοθετικών ρυθμίσεων συμπληρώθηκε με το νόμο 3139/2003 που φέρει τον τίτλο «Ρυθμίσεις για τα καζίνα Πάρνηθας και Κέρκυρας» σύμφωνα με τον οποίο άναψε το «πράσινο φως» για τον εκσυγχρονισμό του ξενοδοχείου Μον Παρνές σε επίπεδο αντίστοιχο με ξενοδοχείο κατηγορίας πολυτελείας, δυναμικότητας τουλάχιστον 170 κλινών, με τις ανάλογες εγκαταστάσεις για διεξαγωγή συνεδρίων και συσκέψεων. Δόθηκε επίσης η άδεια για την αναδιάταξη, την επέκταση και αναβάθμιση των υπαρχόντων χώρων στάθμευσης και του τελεφερίκ με την αύξηση της μεταφορικής του ικανότητας. Όλα αυτά μέσα στην καρδιά του εθνικού δρυμού! Έτσι έδωσαν το δικαίωμα στην ιδιοκτήτρια εταιρία του ξενοδοχείου και του καζίνο να ισχυρίζεται σε ολοσέλιδες διαφημίσεις της στις εφημερίδες, και μάλιστα με «υψηλό αίσθημα περιβαλλοντικής ευθύνης» ότι είναι καθ’ όλα νόμιμη.  Το αποτέλεσμα είναι γνωστό: τέσσερα χρόνια αργότερα κατέκαψαν την Πάρνηθα!!

«Ο πρωθυπουργός της πυρκαγιάς»!! Με αυτόν τον χαρακτηρισμό θα περάσει πλέον στην Ιστορία ο Κ. Καραμανλής. Αλλά και το ΠΑΣΟΚ με τη ΝΔ ως κατ’ εξακολούθηση εμπρηστές. Και δικαίως, αφού για άλλη μια φορά αποδείχθηκε ανεπαρκής ο κρατικός μηχανισμός στους τομείς πρόληψης και κατάσβεσης των πυρκαγιών. Η πληρότητα και η αξιοπιστία των μέτρων προστασίας των δασών της χώρας, έχουν θυσιαστεί ήδη από το 2005 στο βωμό της δημοσιονομικής σταθερότητας και της μη επανόδου της χώρας στο καθεστώς επιτήρησης που μας είχε επιβάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση πριν από δυο χρόνια. Δυστυχώς η καταστροφή έγινε και η ζημία είναι ανεπανόρθωτη. Θα χρειασθούν πολλά χρόνια για να επανέλθει η χλωρίδα και η πανίδα στα επίπεδα που ήταν πριν τις πυρκαγιές και υπό την προϋπόθεση ότι οτιδήποτε ξαναβλαστήσει δε θα ξανακαεί. Στη περίπτωση της Πάρνηθας αυτό δε θα γίνει ποτέ! Το θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος είναι το ίδιο σημαντικό όπως ο πολιτισμός, η υγεία και η παιδεία του λαού. Απαιτούνται μεγάλα ποσά για τη οργάνωση της αντιπυρικής πολιτικής και προστασίας. Δυστυχώς εδώ και δεκαετίες οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δίνουν μόνο ψίχουλα. Έχουν περικόψει τις δαπάνες υλικοτεχνικής υποδομής για την πυροπροστασία και διαθέτουν αστρονομικά ποσά για στρατιωτικούς εξοπλισμούς, πρωθυπουργικά αεροσκάφη, συνόδους τύπου ΟΑΣΕ, εφήμερους ολυμπιακούς αγώνες και φιέστες τύπου Γιουροβίζιον, ενώ ταυτόχρονα χαρίζουν εκατομμύρια ευρώ στις ποδοσφαιρικές ομάδες. Την τελευταία δεκαετία δαπανήθηκαν μόνον 300 εκατομμύρια ευρώ για τη θωράκιση της χώρας απέναντι στις πυρκαγιές, που αποτελούν όχι απλώς μια πραγματικότητα, αλλά μια εθνική τραγωδία. Απεναντίας ξοδεύθηκαν περίπου 100 δισεκατομμύρια ευρώ λόγω υποτιθέμενων στρατιωτικών απειλών και της παρουσίας στρατιωτικών δυνάμεων έξω από τη χώρα μας. Οι κυβερνώντες δε βλέπουν ότι οι πυρκαγιές αποτελούν ένα άλλο είδους πολέμου, που όχι μόνο επιβαρύνει τον προϋπολογισμό, αλλά αφήνει στην κυριολεξία (και όχι μεταφορικά) καμένη γη. Όπως προαναφέρθηκε η καταστροφή έγινε. Το κύριο μέλημά μας από δω και πέρα είναι το πρόβλημα της αναδάσωσης και του αποχαρακτηρισμού των καμένων δασικών εκτάσεων. Δυστυχώς υπάρχει «νόμιμος» τρόπος να αποχαρακτηρίζονται και να εξαιρούνται από την αναδάσωση και την προστασία της δασικής νομοθεσίας. Είναι τα λεγόμενα «παραθυράκια» των νόμων. Έτσι ανοίγει ο δρόμος για τη οικοδόμησή τους. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρεται η πυρκαγιά της Ραφήνας το καλοκαίρι του 2005. Κάηκαν συνολικά 10.600 στρέμματα, αλλά αποχαρακτηρίστηκαν και εξαιρέθηκαν από την αναδάσωση 2300 στρέμματα λίγους μήνες μετά τη καταστροφή!! Τι έχουν να απαντήσουν για αυτά οι αρμόδιοι υπουργοί;;

Αυτές τις ημέρες ένας από τους τεράστιους, παγκοσμίως, βιοτεχνολογικούς κολοσσούς που χρησιμοποιούν διάφορα προσωπεία για να προωθήσουν και να επιβάλλουν τα προϊόντα τους, βρίσκεται σε διαρκή συναγερμό. Πρόκειται για την πολυεθνική εταιρεία Μονσάντο.
Ο λόγος είναι ότι η δεκαετής άδεια του μεταλλαγμένου καλαμποκιού που φέρει την τροποποίηση με τον κωδικό “MON810”, έληξε και τώρα συζητείται αν θα ανανεωθεί ή όχι από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το 2004, η Μονσάντο αναγκάστηκε να αποσύρει ποικιλία μεταλλαγμένου σιταριού που προόριζε για πώληση στις ΗΠΑ και στον Καναδά, εξαιτίας της μη αποδοχής τους στην αγορά. Ανάλογη τύχη είχαν και μια ποικιλία ντομάτας, που ωρίμαζε αργά, καθώς και μια ποικιλία πατάτας που προβλήθηκε ως υγιέστερη.
Το 2007 είχε ξεσπάσει το σκάνδαλο του μεταλλαγμένου καλαμποκιού «MON863», το οποίο ενώ είχε εγκριθεί για κατανάλωση, αποκαλύφθηκε ότι είναι εν δυνάμει επικίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Η μελέτη του ειδικού στον τομέα της Γενετικής του γαλλικού πανεπιστημίου της Καέν, καθηγητή Ζιλ Ερίκ Σεραλινί αναφέρει ότι υπάρχουν ενδείξεις τοξικότητας στο συκώτι και τα νεφρά πειραματόζωων, τα οποία είχαν τραφεί με το «ΜΟΝ863».
Τώρα η νέα επιστημονική μελέτη καταρρίπτει την προηγούμενη θετική γνωμοδότηση που είχε δώσει για το «ΜΟΝ810» η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA). Ήδη η γαλλική κυβέρνηση δήλωσε ότι δε θα δεχθεί τη γνωμοδότηση της EFSA για το «ΜΟΝ810». Ο δε εκπρόσωπος της οργάνωσης «Φίλοι της Γης» στην Ευρώπη Αντριάν Βεμπ, υπεύθυνος για τα θέματα τροφίμων και βιοποικιλότητας, δήλωσε ξεκάθαρα ότι «η υπόθεση της ανανέωσης της άδειας για το «ΜΟΝ810» είναι ένα εξαιρετικά ριψοκίνδυνο παιχνίδι με το περιβάλλον και την υγεία μας». Οι κάθε είδους πιέσεις που ασκεί η Μοσάντο, είτε φανερά είτε κρυφά, στην Ε.Ε. είναι ασφυκτικές. Τις επόμενες εβδομάδες θα δούμε τ’ αποτελέσματα.
Πολλά διερωτώνται τι ακριβώς είναι οι γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί (γ.τ.ο) τα λεγόμενα μεταλλαγμένα και εάν βλάπτουν την υγεία των καταναλωτών. Πρόκειται για μια νέα τεχνολογία, τη γενετική τροποποίηση, κατά την οποία επιστήμονες σε εξειδικευμένα εργαστήρια παράγουν νέα είδη φυτών και ζώων. Για την επίτευξη της γενετικής τροποποίησης οι επιστήμονες αποκόπτουν επιλεγμένα γονίδια από έναν οργανισμό και τα ενσωματώνουν στο γονιδίωμα του οργανισμού-στόχου, με μια επιθετική, αυταρχική τεχνική, για να του προσδώσουν κάποια επιθυμητά χαρακτηριστικά. Επεμβαίνουν στον γενετικό κώδικα των οργανισμών, τον αλλοιώνουν προσθέτοντας γονίδια από άλλους οργανισμούς, χωρίς καν να έχει ελεγχθεί προηγουμένως η ασφάλεια της μεθόδου. Αναμειγνύουν γονίδια από οργανισμούς οι οποίοι ποτέ δεν θα διασταυρώνονταν στη φύση, όπως γονίδια από ψάρι σε φράουλες, γονίδια από άνθρωπο σε ζώα, ή γονίδια από μικρόβια σε φυτά. Έως σήμερα, έχουν τροποποιηθεί γενετικώς, κυρίως καλλιεργήσιμα και εκτρεφόμενα είδη, όπως καλαμπόκι, σόγια, ρύζι, βαμβάκι, φράουλες, δένδρα, αγελάδες, γουρούνια, ψάρια κλπ. Έχουν επίσης τροποποιηθεί γενετικώς και μικροοργανισμοί. Οι βιοτεχνολογικές εταιρίες που προάγουν αυτή την έρευνα και τις εφαρμογές της, καταχρώνται την επιστημονική γνώση και τα μέσα για να δημιουργήσουν προϊόντα, τα οποία κανένας δεν ζήτησε και κανένας δεν χρειάζεται. Είναι πρόδηλο πως στόχος τους είναι η αύξηση των κερδών και ο έλεγχος της γεωργίας και της παραγωγής τροφίμων σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Οι γ.τ.ο. απευθύνονται στους αγρότες του αναπτυγμένου κόσμου, οι οποίοι μπορούν να πληρώσουν τους «πατενταρισμένους» σπόρους. Μελέτες έχουν καταδείξει ότι οι γ.τ.ο. δεν έχουν αυξημένη παραγωγικότητα. Αντιθέτως έχει αυξηθεί η χρήση φυτοφαρμάκων για την καταπολέμηση των ανθεκτικών στα ζιζανιοκτόνα ζιζανίων. Επειδή τα γ.τ δεν επηρεάζονται φυτά από τα φυτοφάρμακα, οι γεωργοί ραντίζουν απλόχερα τα χωράφια τους, αυξάνοντας έτσι και τη ρύπανση του περιβάλλοντος. Δεν προστίθεται επίσης νέα θρεπτική αξία στα προϊόντα. Περίτρανο παράδειγμα αποτελεί το γ.τ. ρύζι με πρόσθετη βιταμίνη Α, που για να προσλάβει κάποιος την απαιτούμενη ποσότητα της εν λόγω βιταμίνης, πρέπει να καταναλώνει πολλά κιλά γ.τ. ρύζι ημερησίως. Ακόμη οι γ.τ. σπόροι είναι «πατενταρισμένοι» και πωλούνται ακριβότερα από τους κανονικούς, αυξάνοντας τα έξοδα των γεωργών. Τέλος, οι καλλιεργητές γ.τ.ο. υποχρεώνονται από τις βιοτεχνολογικές εταιρείες να υπογράφουν συμβόλαια για τη χρήση των γ.τ. σπόρων και των συνοδευτικών χημικών φυτοφαρμάκων και δεσμεύονται να μην χρησιμοποιούν τους σπόρους για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο.
Βλάπτουν την υγεία «ΜΟΝ863» και «ΜΟΝ810»
Έχουν ήδη εντοπιστεί αρνητικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία από την κατανάλωση των γ.τ.ο. ως τρόφιμα και στο περιβάλλον και τη γεωργία από την ελευθέρωση των γ.τ.ο. στη φύση. Έχουν καταγραφεί περιπτώσεις άμεσων επιδράσεων στην υγεία από ουσίες που προέρχονται από γ.τ.ο. (αλλεργιογόνος ικανότητα, τοξινοπαραγωγή, κλπ.), καθώς επιστημονικές εργασίες έχουν καταδείξει την οριζόντια μεταφορά των ξένων γονιδίων. Επίσης μελέτες έχουν αποδείξει τις αρνητικές επιπτώσεις των γ.τ.ο και των συνοδευτικών τους δράσεων στη βιοποικιλότητα. Πολλοί από τους κινδύνους σχετίζονται με τις ατέλειες της μεθόδου, άλλοι έγκειται στην ίδια τη μέθοδο, δηλαδή στην επέμβαση στο DNA των οργανισμών και άλλοι στις συνοδευτικές τεχνικές της μεθόδου. Οι επιπτώσεις διαχωρίζονται σε άμεσες και μακροπρόθεσμες. Άμεσες είναι η αλλεργιογόνος ικανότητα και η τοξική δράση ουσιών που παράγονται ως αποτέλεσμα της γενετικής τροποποίησης. Μεταξύ των ενδεχόμενων μακροπρόθεσμων επιπτώσεων είναι η καρκινογένεση, η ανάπτυξη παθογόνων οργανισμών ανθεκτικών στα αντιβιοτικά και οι επιπτώσεις στις επόμενες γενεές. Η ελευθέρωση των γ.τ.ο. στο περιβάλλον απειλεί τη συμβατική γεωργία, τις βιοκαλλιέργειες, τη μελισσοτροφία, τη βιοποικιλότητα, την ισορροπία του οικοσυστήματος. Οι γ.τ.ο. συνιστούν τη μεγαλύτερη απειλή για τον πλανήτη μετά τον πυρηνικό πόλεμο, καθότι δεν υπάρχει δυνατότητα ανάκλησης ή απόσυρσής τους σε περίπτωση προβλημάτων. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η διαρροή των δοτών γονιδίων και η επιμόλυνση άλλων ειδών.

Είναι πασίγνωστο πια πόσο καταστροφικό είναι το τσιγάρο για την υγεία του ανθρώπου. Αναγκαστικά το λένε και κείνοι που το παράγουν, και το πουλούν, για το κέρδος, εν γνώσει τους όμως ότι σκοτώνουν ανθρώπους με αργό θάνατο. Υποχρεωτικά το δηλώνει και το κράτος και κάθε κυβέρνηση και όμως επιτρέπει περιφανώς την εγνωσμένη καταστροφή της υγείας που φέρνει το κάπνισμα.
Το σύνθημα του κράτους «το κάπνισμα βλάπτει σοβαρά την υγεία» (και ταυτόχρονα … λαμπρή διαφήμιση για το υπέροχο δηλητήριο) έχει καταντήσει ο πιο άθλιος εμπαιγμός για το λαό κι ιδιαίτερα για τη νεολαία.
Στις γυναίκες είναι ιδιαίτερα ολέθριες οι συνέπειες του καπνίσματος. Δυστυχώς οι μετρήσεις βεβαιώνουν ότι οι γυναίκες καπνίζουν πολύ περισσότερο από τους άντρες. Η Ελληνική Αντικαπνιστική Εταιρία δηλώνει ότι το τσιγάρο παγκόσμια σκοτώνει πάνω από μισό εκατομμύριο γυναίκες κάθε χρόνο και ο αριθμός αυτός αναμένεται να διπλασιαστεί έως το 2020. Ο καρκίνος, που προέρχεται από το κάπνισμα στον πνεύμονα, έχει ξεπεράσει τα περιστατικά του καρκίνου του στήθους, ως αιτία θανάτου στο γυναικείο πληθυσμό. Στη χώρα μας το 42% των γυναικών ηλικίας 26-40 ετών καπνίζει.
Το παθητικό κάπνισμα, ακόμη και σε ήπια μορφή, μπορεί να αποβεί επικίνδυνο για τις αρτηρίες. Οι επιστήμονες παρατήρησαν πως μια απλή έκθεση του μη καπνιστή, για μισή ώρα έστω, στον καπνό του τσιγάρου προκαλεί δυσλειτουργία στα ενδοθηλιακά κύτταρα.
Η αντικαπιταλιστική αριστερά αγωνίζεται όχι μόνον για καλύτερους μισθούς των εργαζομένων, αλλά κυρίως για ασφαλείς και υγιεινές συνθήκες εργασίας. Διότι χωρίς αυτές ο μισθός δε θα φθάσει ποτέ στο ταμείο του εργαζόμενου. Ας σκεφθούμε π.χ. τους σερβιτόρους οι οποίοι δεν είναι καπνιστές, αλλά είναι αναγκασμένοι να εργάζονται όχι μόνον κατά τη διάρκεια της νύχτας, αλλά και σε χώρους διασκέδασης όπου όλοι σχεδόν οι θαμώνες καπνίζουν. Είναι βέβαιο, σύμφωνα με τα παραπάνω, ότι η βλάβη της υγείας τους είναι μεγάλη και μερικές φορές ανεπανόρθωτη.
Το 2002 το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, εξέδωσε μια πρωτοποριακή απόφαση, σύμφωνα με την οποία δικαιώθηκε η εργαζόμενη γυναίκα που δεν κάπνιζε, αλλά ήταν αναγκασμένη να βρίσκεται επί οχτάωρο καθημερινώς, μεταξύ καπνιστών, σ’ ένα γραφείο του Οργανισμού Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης όπου εργαζόταν. Το Δικαστήριο της επιδίκασε το ποσό των 50.000.000 δραχμών λόγω της βλάβης που προκλήθηκε στην υγεία της. Έτσι κατοχυρώθηκε το δικαίωμα της εργαζόμενης αυτής γυανίκας να μην είναι αναγκασμένη να εισπνέει, κατά τη διάρκεια της εργασίας της, τον καπνό των άλλων. Το πρόβλημα δεν είναι μεταξύ καπνιστών και μη καπνιστών. Είναι κοινό και χρειάζεται κοινή αντιμετώπιση.
Τέλος κάτι άλλο για το τσιγάρο πέρα και πάνω από τα θεμελιακά της Υγείας, της Ζωής, της Οικονομίας, της Οικολογίας. Μια σύγκριση που ίσως να μην έχει λεχθεί και να μην έχει γραφτεί. Εμείς την κάνουμε τούτη τη σύγκριση, τη λέμε και θα τη γράψουμε.
Γίνεται νοητό, ο σημερινός άνθρωπος, πολίτης, πρόσωπο, λαϊκός αγωνιστής – που αγωνίζεται και δίνει και τη ζωή του, σαν χρειαστεί, για νάναι λεύτερος, να μην εξαρτιέται από καπιταλιστικές παγκοσμιοποιήσεις, από θεούς, από δαίμονες – να εξαρτιέται από ένα τιποτένιο τσιγάρο! Να καταδέχεται να βγάζει καπνούς από το στόμα και από τη μύτη! Αυτή η εξάρτηση απ’ το τιποτένιο τσιγαράκι, δεν είναι θέμα, τελικά, αυτοσεβασμού και αξιοπρέπειας της προσωπικότητας του ανθρώπου;
Αν ο άνθρωπος φτάσει, κι όταν φτάσει στον πολιτισμό του ανθρωπισμού και της αισθητικής ομορφιάς, άραγε δε θα ρωτήσει να μάθει τι είδος ον ήταν αυτό που ρουφούσε καπνό στα σπλάχνα του και έβγαζε καπνό απ’ τα ρουθούνια του; Στο βιβλίο του «Πως δενότανε τ’ ατσάλι», ο διάσημος κομμουνιστής συγγραφέας Νικολάι Οστρόφσκι λέει τούτα τα καυστικά: «Ο άνθρωπος κυβερνάει τη συνήθεια κι όχι η συνήθεια τον άνθρωπο… Δεκάρα δεν αξίζει αυτός που δεν μπορεί ν’ απαλλαγεί απ΄ το τσιγάρο, από μια κακή συνήθεια…».
Δημήτρης Χατζηπαναγιώτου

Είναι πλέον ολοφάνερο ότι τόσο η προεκλογική όσο και μετεκλογική περίοδος προσφέρονται ως ο πλέον κατάλληλος χρόνος για την εμφάνιση όσων πολιτικών συναλλαγών γίνονταν στο παρασκήνιο και επί σειρά μηνών σε διάφορους πολιτικούς χώρους. Κυρίαρχη θέση, εδώ και χρόνια, έχει καταλάβει ο λεγόμενος πόλος Αριστεράς και Οικολογίας και το συναφές εμπόριο που διεξάγεται γύρω απ’ αυτόν, με αδιαμφισβήτητο πρωταγωνιστή το Συνασπισμό. Έρχεται στο προσκήνιο, είτε προεκλογικά με σκοπό να δώσει κάποια δημοσκοπική ώθηση, είτε μετεκλογικά για να επουλώσει τα εκλογικά τραύματα μιας πολιτικής ήττας.

Το ιδιότυπο αυτό εμπόριο έχει μια μακριά και αμαρτωλή ιστορία. Χρονολογείται από την προεκλογική περίοδο, τον Οκτώβρη του 1993, όταν ο Μιχάλης Μοδινός, γνωστός πολιτικός παράγοντας του οικολογικού χώρου συγκρότησε τη «Νέα Οικολογική Πρωτοβουλία» (ΝΟΠ) από μέλη της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού «Νέα Οικολογία» (Γ. Σχίζα, Ν. Καίσαρη κ.α.). Όλοι αυτοί συνεργάσθηκαν με το ΣΥΝ επί προεδρίας Μ. Δαμανάκη. Τόσο οι προσχωρήσαντες όσο και η ηγεσία του ΣΥΝ είχαν την αυταπάτη, ότι αφενός αυτή η συνεργασία δυνάμεων και παραγόντων της Αριστεράς και της Οικολογίας θα ήταν η βάση του πόλου και αφετέρου θα έφερνε δεκάδες χιλιάδες ψήφους. Τελικά ο ΣΥΝ όχι μόνο δεν αύξησε τις ψήφους του, αλλά αποκλείσθηκε και από τη Βουλή! Η Μ. Δαμανάκη παραιτήθηκε, την προεδρία ανέλαβε ο Ν. Κωνσταντόπουλος και ο Μιχ. Μοδινός εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα στις εκλογές του 1996 ήταν υποψήφιος βουλευτής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Κατά το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ των ετών 1993-1999 τα ίδια στελέχη της ΝΟΠ συγκρότησαν το 1994 την «Πολιτική Οικολογία» η οποία απέτυχε παταγωδώς στις ευρωεκλογές του 1994 και διαλύθηκε την επόμενη ημέρα. Στις ευρωεκλογές του 1999 οι ίδιοι (μεταξύ αυτών ο νυν ευρωβουλευτής των Οικολόγων-Πράσινων Μιχ. Τρεμόπουλος, ο υποψήφιος ευρωβουλευτής τους Γιαν. Παρασκευόπουλος, ο Γ. Σακιώτης, ο Σπ. Σγούρος, ο καθηγητής Ευαγ. Παπαδημητρίου, ο επιχειρηματίας Γ. Ηλιόπουλος κ.α. και έχοντας ως επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου το Γ. Σχίζα) εμφανίστηκαν ως μέλη των Οικολόγων Εναλλακτικών, σφετεριζόμενοι το όνομά μας το οποίο είχαν αποκηρύξει μετά βδελυγμίας από το 1990. Για ιδιοτελείς σκοπούς λοιπόν κατέθεσαν εκλογικό συνδυασμό με το ίδιο όνομα και αποπειράθηκαν να εμποδίσουν τη συμμετοχή μας στις ευρωεκλογές. Καταγγείλαμε ανοιχτά και πολιτικά αυτήν την πρωτοφανή πολιτική απάτη και συμμετείχαμε αυτοτελώς στις ευρωεκλογές. Συγκεντρώσαμε δε 15.000 ψήφους. Οι «τρεμοπουλικοί» έντρομοι εξαφανίστηκαν.!
Λίγο πριν τις βουλευτικές εκλογές της 9ης Απριλίου 2000, ήρθε στο προσκήνιο για δεύτερη φορά ο λεγόμενος πόλος Αριστεράς και Οικολογίας, με τους ίδιους πρωταγωνιστές, οι οποίοι είχαν στήσει και την πολιτική σκευωρία τους 1999. Τώρα δεν επιχείρησαν αυτοτελή κάθοδο, αλλά διακήρυξαν ότι συνεργάζονται με το ΣΥΝ σφετεριζόμενοι και πάλι το όνομά μας. Και αυτή η «συνεργασία» καταγγέλθηκε, με δημοσιεύματα, ως πολιτική απάτη πρώτου μεγέθους (ΠΡΙΝ 27-2-2000, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 25-2-2000).
Μετά από εκείνο το φιάσκο «των δυνάμεων του πόλου», οι πολιτικοί απατεώνες φόρεσαν το κοστούμι του φορέα της «Πράσινης Πολιτικής» και μετά τη διάλυσή του το κουστούμι του φορέα των «Οικολόγων Πράσινων», που εντελώς τυχαία τους ήρθε στα μέτρα τους! Έτσι με πρωτοβουλία της πτέρυγας του ανανεωτικού ρεύματος του ΣΥΝ (Μιχ. Παπαγιαννάκης, Δ. Παπαδημούλης κ.α.) έγινε άλλη μια απόπειρα νεκρανάστασης του πόλου Αριστεράς και Οικολογίας, κατά τον τελευταίο μήνα πριν από τις βουλευτικές εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007. Απέτυχε όμως διότι ενώ ο ΣΥΝ τους είχε προσφέρει την έδρα στη Α! Θεσσαλονίκης, οι Οικολόγοι - Πράσινοι άφηναν ανοιχτό το ενδεχόμενο να συνεργασθούν μετεκλογικά όχι μόνο με το ΠΑΣΟΚ, αλλά και με τη Ν.Δ. !!! Η θέση τους αυτή όχι μόνον επιβεβαιώθηκε, λίγο πριν τις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου 2009, αλλά είναι απολύτως σύμφωνη και με τα ευρήματα της εταιρείας δημοσκοπήσεων «Πάμπλικ Ίσιου» σύμφωνα με τα οποία απ’ αυτούς που δηλώνουν σήμερα την εκλογική τους προτίμηση προς τους Οικολόγους-Πράσινους «ο ένας στους έξι δηλώνει δεξιός ή κεντροδεξιός και ένας στους τρεις ότι στις τελευταίες εθνικές βουλευτικές εκλογές είχε ψηφίσει ΝΔ» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 13-11-2008).
Η πρόσφατη εκλογική ήττα του ΣΥΝ / ΣΥΡΙΖΑ έφερε για τρίτη φορά στο προσκήνιο και μάλιστα ανανεωμένο το εμπόριο του πόλου. Ο Αλ. Τσίπρας διευκρίνισε ότι θα αναλάβει «πρωτοβουλίες προς τους Οικολόγους και τους Αριστερούς πολίτες». Είναι αξιοσημείωτο ότι δεν απευθύνθηκε μόνον προς τους Οικολόγους Πράσινους, αλλά γενικά προς τους Οικολόγους. Υποτίθεται και προς τους αριστερούς Οικολόγους Εναλλακτικούς. Απεναντίας το δεξιόστροφο Ανανεωτικό Ρεύμα του ΣΥΝ που επιδιώκει συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ δημοσιοποίησε συγκεκριμένη πρόταση μόνον προς τους δεξιούς Οικολόγους-Πράσινους. Είναι πολύ εύστοχος ο τίτλος άρθρου «Δεξιά σφήνα στο Συνασπισμό» (ΠΡΙΝ 14-6-2009) που αναφέρεται στους Οικολόγους-Πράσινους και τους θεωρεί ως δημιούργημα δημοσκοπήσεων!! Όμοιος ομοίω αεί πελάζει…
Δημήτρης Χατζηπαναγιώτου
στέλεχος των Οικολόγων Εναλλακτικών

Στις επικείμενες ευρωεκλογές συμμετέχουν τρεις οργανώσεις από το χώρο της Πολιτικής Οικολογίας. Η ιστορική οργάνωση των Οικολόγων Εναλλακτικών, που είχε στείλει αντιπρόσωπο στο κοινοβούλιο τόσο το 1989 όσο και το 1990, υλοποιώντας με συνέπεια κατά την τελευταία δεκαετία, την τακτική της κοινής μετωπικής δράσης, συμμετέχει στο μετωπικό σχήμα ΑΝΤΑΡΣΥΑ (Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή). Η δεύτερη οργάνωση είναι των Οικολόγων Ελλάδας που εκφράζει πολιτικά το ρεύμα των υγιεινιστών και η τρίτη των Οικολόγων Πράσινων που εκφράζει το ρεύμα των φιλοπόλεμων Ευρωπαίων Πράσινων. Οι τελευταίοι στις δημοσκοπήσεις των τελευταίων μηνών εμφανίζονται μ’ ενισχυμένα ευρωεκλογικά ποσοστά, πράγμα το οποίο προκαλεί πολλά ερωτηματικά.
Ας δούμε όμως από πού έρχονται, προς τα πού πορεύονται και ποιους εξυπηρετούν. Τα ιδρυτικά στελέχη τους έκαναν κατά τις τελευταίες δυο δεκαετίες αρκετές απόπειρες συγκρότησης πολιτικού φορέα, αμέσως μετά την αποχώρησή τους (προς …δεξιά κατεύθυνση) από τους Οικολόγους Εναλλακτικούς. Έτσι εμφανίστηκαν ως Ομοσπονδία, Πολιτική Οικολογία, Πράσινη Πολιτική και τελευταία ως Οικολόγοι Πράσινοι. Διαβάζοντας την ιδρυτική τους διακήρυξή τους, δεν βρήκαμε λέξη για την ακρίβεια, την ανεργία, το ασφαλιστικό, την Ευρωπαϊκή Ένωση του πολέμου, του κεφαλαίου, του ρατσισμού, της περιβαλλοντικής καταστροφής. Ούτε λέξη για τους εργαζόμενους και τους λαούς της Ευρώπης, οι οποίοι εδώ και μια δεκαετία ζουν μια πρωτοφανή αντιδραστική λαίλαπα ενάντια στο βιοτικό τους επίπεδο, καθώς και στο σύνολο των κοινωνικών και πολιτικών τους δικαιωμάτων και κατακτήσεων. Ούτε λέξη για την πλήρη κατεδάφιση του «κοινωνικού κράτους», τη διόγκωση των κοινωνικών ανισοτήτων ανάμεσα στις πλούσιες και τις φτωχές περιφέρειες της λεγόμενης ευρωπαϊκής «ολοκλήρωσης», τα 25 εκατομμύρια ανέργων και τα 80 εκατομμύρια φτωχών. Είχαμε επισημάνει ότι δεν πρόκειται για νέο φορέα, ο οποίος θα εμπλουτίσει την προοπτική της ριζοσπαστικής οικολογίας στη χώρα μας και στην Ευρώπη, αλλά ουσιαστικά για ένα «νέο φορείο συναίνεσης». Ουσιαστικά επιδιώκουν το «πρασίνισμα» του καπιταλισμού. Δεν μπορούν να κατανοήσουν, προς το παρόν τουλάχιστον, ότι ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου και της φύσης, της κοινωνίας και του περιβάλλοντος είναι ο κεφαλαιοκρατικός τρόπος παραγωγής, δηλαδή οι κυρίαρχες παραγωγικές σχέσεις, οι οποίες έχουν επιβληθεί με κάθε τρόπο, στους εργαζόμενους, έχουν ως κύριο σκοπό τη δημιουργία εμπορευμάτων και κέρδους και αντιμετωπίζουν τόσο το περιβάλλον όσο και την εργατική δύναμη ως εμπορεύματα.
Οι θέσεις τους για την Ε.Ε., το Ευρωσύνταγμα το Κυπριακό και το Παλαιστινιακό δείχνουν ολοφάνερα ότι πρόκειται για έναν κεντροδεξιό φορέα, ο οποίος μπορεί πολύ εύκολα να μετατραπεί σε «φορείο» συναίνεσης σε θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής. Στα δημοψηφίσματα που έγιναν στη Γαλλία και την Ολλανδία για το λεγόμενο Ευρωσύνταγμα προπαγάνδισαν υπέρ του «Ναι», συνεπείς με τις θέσεις τους υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης του κεφαλαίου, της ανεργίας, της καταστολής, του ρατσισμού και της πυρηνικής ενέργειας.
Το Απρίλιο 2004 όταν ετέθη σε δημοψήφισμα στην Κύπρο το αμερικανοβρετανικής έμπνευσης «Σχέδιο Ανάν», με το οποίο νομιμοποιούνταν η τουρκική εισβολή και κατοχή στη Βόρεια Κύπρο, παρέμεναν οι έποικοι και οι βρετανικές στρατιωτικές βάσεις, θεσμοθετούνταν η διχοτόμηση με τη δημιουργία δύο «συνιστώντων κρατών» και εξακολουθούσε να ισχύει ο αποικιοκρατικός «θεσμός» των λεγόμενων εγγυτριών δυνάμεων, οι οποίες διατηρούσαν τα «επεμβατικά τους δικαιώματα», προπαγάνδισαν υπέρ του επαίσχυντου «ναι», χέρι-χέρι με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ.
Κατά την τελευταία βάρβαρη εισβολή του Ισραήλ στη Γάζα ζήτησαν «να εγγυηθεί η διεθνής κοινότητα τα σύνορα και την ασφάλεια του Ισραήλ μέσα στο πλαίσιο επίλυσης του Παλαιστινιακού προβλήματος», θέτοντας στην ίδια θέση θύτες και θύματα σύμφωνα με τις επιταγές της Ε.Ε.
Είναι αυτονόητο λοιπόν γιατί οι Οικολόγοι Πράσινοι αφενός είναι περιζήτητοι εταίροι από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ και αφετέρου επιβεβαιώνονται τα πολιτικά ευρήματα των αναλυτών, σύμφωνα με τα οποία απ’ αυτούς που δηλώνουν σήμερα την εκλογική τους προτίμηση προς τους Οικολόγους Πράσινους «ο ένας στους έξι δηλώνει δεξιός ή κεντροδεξιός και ένας στους τρεις ότι στις τελευταίες εθνικές βουλευτικές εκλογές είχε ψηφίσει Ν.Δ.» Είναι ολοφάνερο ότι αποτελούν την οικολογία του συστήματος. Γι’ αυτό καμία αριστερή ψήφος σ’ αυτούς. Είναι επικίνδυνοι. Ο νοών νοείτω.

Στις επικείμενες ευρωεκλογές συμμετέχουν από τη μια πλευρά οι δεξιοί Οικολόγοι Πράσινοι και από την άλλη οι αριστεροί Οικολόγοι Εναλλακτικοί. Μεταξύ τους είναι το κεντρώο κόμμα των Οικολόγων Ελλάδας που εκφράζει το ρεύμα των υγιεινιστών. Οι πρώτοι είχαν ταχθεί υπερ της Ευρωπαϊκής Ένωσης που τη γνωρίζουμε πολύ καλά εδώ και είκοσι πέντε χρόνια, λόγω της ακρίβειας της, ανεργίας, των πολέμων, των μεταλλαγμένων, των τρελών αγελάδων, των διοξινών, του ευρωστρατού, του ευρωεντάλματος, του ευρωσυντάγματος της πυρηνικής ενέργειας και της συνενοχής στη γενοκτονία των Παλαιστινίων και των Ιρακινών. Αντίθετοι σ’ όλα αυτά είναι οι δεύτεροι που εμπνέονται από τη μετωπική λογική και δράση και συμμετέχουν στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Να προτιμηθούν φωτοβολταϊκές συσκευές

Η εγκατάσταση ανεμογεννητριών εκ πρώτης όψεως φαίνεται αθώα. Δεν είναι όμως ακριβώς έτσι. Πρώτα απ’ όλα το κόστος τους είναι πολύ υψηλό. Οι άδειες εγκατάστασης κοστίζουν 220.000 ευρώ ανά MW. Οι άδειες παραγωγής 150.000 ανά MW και οι αιτήσεις περίπου 70.000 ανά MW. Εκτός από το υψηλό κόστος οι ανεμογεννήτριες εκπέμπουν διαπεραστικούς θορύβους υψηλής και χαμηλής έντασης. Αυτοί οι ήχοι έχουν δυσμενείς επιπτώσεις στη διαμονή και φωλεοποίηση των πτηνών και των ζώων, ο μεγάλος πληθυσμός των οποίων θα χαθεί, προσπαθώντας να βρει νέα καταφύγια και τροφή. Κατά τη διαδικασία δημιουργίας αιολικού πάρκου, διανοίγονται δρόμοι πρόσβασης, γίνονται εκσκαφές, ρίχνονται τόνοι μπετόν. Έτσι καταστρέφεται η πανίδα, εξαφανίζονται βιότοποι ή υποβαθμίζονται οικοσυστήματα. Η Επιτροπή Πολιτών Εύβοιας αλλά και γενικότερα το οικολογικό εναλλακτικό κίνημα από τη μια προτείνουν να γίνει επιλογή των κατάλληλων θέσεων εγκατάστασης ανεμογεννητριών, σύμφωνα με τους αυστηρούς όρους ενός οικολογικού χωροταξικού σχεδίου για τις ΑΠΕ. Από την άλλη προτείνουν την επιδότηση των νοικοκυριών για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συσκευών. Αυτό θα λύσει οριστικά το πρόβλημα της ενέργειας, χειμώνα-καλοκαίρι, για όλα τα νοικοκυριά. Από τη χρήση των φωτοβολταϊκών δεν δημιουργούνται δυσμενείς επιπτώσεις στο περιβάλλον. Με τη μαζική εγκατάσταση και χρήση των φωτοβολταϊκών συσκευών, ανοίγει επίσης ο δρόμος για τη δημιουργία κρατικής βιομηχανίας παραγωγής τους.
 

«Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ αντιμετωπίζουν με υποκρισία την προστασία των οικοσυστημάτων». Αυτή την καταγγελία έκαναν πρόσφατα οι οικολογικές οργανώσεις, στους νομούς Ηλείας και Αχαΐας «Ένωση Πολιτών για την Οικολογία και το Περιβάλλον» και «Οικολογική Κίνηση Πάτρας» αντίστοιχα. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα υποκρισίας και αδιαφορίας για την προστασία του Περιβάλλοντος, ανέφεραν το γεγονός ότι επί έντεκα συνεχή χρόνια τα αρμόδια υπουργεία αρνούνται ή κωλυσιεργούν και τελικά δεν προωθούν προς υπογραφή την κοινή υπουργική απόφαση (ΚΥΑ), η οποία είναι αναγκαία για την προστασία των οικοσυστημάτων στη θέση Κοτύχι και στο δάσος της Στροφιλιάς. Άλλη μια ουσιαστική παραχώρηση της Πολιτείας στα συμφέροντα των επενδυτών.
Εδώ και 27 χρόνια η χωματερή των Ταγαράδων δέχεται όλα τα στερεά απόβλητα των δήμων της Θεσσαλονίκης, καθώς και ενός τμήματος του Νομού Χαλκιδικής. Η χωματερή των Ταγαράδων έγινε γνωστή πριν από ενάμισυ χρόνο όταν καιγόταν επί εβδομάδες και οι διοξίνες εκλύονταν καθημερινά στην ατμόσφαιρα δηλητηριάζοντας τους κατοίκους, αλλά ταυτόχρονα την πανίδα και τη χλωρίδα της περιοχής. Τότε οι αρμόδιοι παράγοντες Δήμαρχος και Νομάρχης Θεσσαλονίκης για να καθησυχάσουν τους κατοίκους υποσχέθηκαν ότι η χωματερή των Ταγαράδων θα έχει κλείσει έως το τέλος Μαρτίου 2008 και ότι θα είναι έτοιμος ο ΧΧΤΑ Μαυροράχης. Δυστυχώς έχουν περάσει 16 μήνες από την προβλεπόμενη έναρξη και ακόμη οι κάτοικοι περιμένουν …
Κατά τη διάρκεια της τελευταίας προεκλογικής εκστρατείας του ΜΕΡΑ, οι Οικολόγοι Εναλλακτικοί είχαν τονίσει ότι η καρδιά του δασολογικού προβλήματος της χώρας μας είναι η σύνταξη δασολογίου και δασικών χαρτών. Με τη λύση του γίνεται η απογραφή και η χωροθέτηση των δασών και των δασικών εκτάσεων, δεσμεύεται η διοίκηση σχετικά με το χαρακτήρα μιας έκτασης, απελευθερώνονται οι δασικές υπηρεσίες από τον έντονο φόρτο της έκδοσης πράξεων χαρακτηρισμού και δημιουργείται αμάχητο τεκμήριο υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου ως προς το δασικό χαρακτήρα τους. Τον περασμένο μήνα «ξύπνησε» ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και υποσχέθηκε, ότι τον ερχόμενο Ιούνιο θα προκηρυχθεί το έργο σύνταξης δασικών χαρτών για την Αττική και τη Χαλκιδική. Αναμένομεν …