Με δυναμικές κινητοποιήσεις θ’ απαντήσουν οι κάτοικοι των νομών Φθιώτιδας και Φωκίδας στα σχέδια που προωθεί το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ με βάση τη σύνταξη του ειδικού χωροταξικού για την βιομηχανία. Ήδη ομάδα κατοίκων κατέθεσε προς το Σ.τ.Ε αίτηση ακύρωσης της κοινής υπουργικής απόφασης με την οποία, μεταξύ άλλων, χωροθετούνται μεταλλεία βωξίτη στον εθνικό δρυμό της Οίτης, ενώ είναι γνωστό στους αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες ότι το πανέμορφο αυτό βουνό έχει ενταχθεί στο δίκτυο προστατευόμενων περιοχών NATURA. Προβλέπεται επίσης μεγάλης έκτασης βιομηχανική ζώνη με σκοπό την εγκατάσταση και λειτουργία μονάδων επεξεργασίας βωξίτη.
Σε ρεπορτάζ του 2007 έχουμε επισημάνει ότι η εταιρεία «Ελμίν» είχε αρχίσει μεταλλευτικές εργασίες στη θέση Κοκκινόβραχος, δηλαδή σε δασική έκταση του Εθνικού Δρυμού Οίτης, χωρίς να διαθέτει την απαιτούμενη άδεια επέμβασης. Επίσης, παρά τις συστάσεις του Δασαρχείου Λαμίας, έχει ήδη εγκαταστήσει μηχανήματα στη νέα θέση Ψωμούλα της Οίτης, με σκοπό την εξόρυξη και λειτουργία μεταλλείου βωξίτη.
Το ενδιαφέρον των επιχειρηματιών της «Ελμίν» για την Οίτη είναι πολύ μεγάλο, διότι σύμφωνα με πληροφορίες, στη θέση Πευκάκια, η οποία βρίσκεται μέσα στον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού Οίτης, υπάρχει αφενός μεν κοίτασμα άριστης ποιότητας βωξίτη, αφετέρου δε υπάρχει η δυνατότητα σύνδεσης των θέσεων Ψωμούλα και Πευκάκια, οπότε οι πιθανότητες επίτευξης τεράστιων κερδών είναι μεγάλες. Το ίδιο τεράστια όμως θα είναι και η καταστροφή του περιβάλλοντος.
Δημήτρης Χατζηπαναγιώτου

Είναι πασίγνωστο πια πόσο καταστροφικό είναι το τσιγάρο για την υγεία του ανθρώπου. Αναγκαστικά το λένε και κείνοι που το παράγουν, και το πουλούν, για το κέρδος, εν γνώσει τους όμως ότι σκοτώνουν ανθρώπους με αργό θάνατο. Υποχρεωτικά το δηλώνει και το κράτος και κάθε κυβέρνηση και όμως επιτρέπει περιφανώς την εγνωσμένη καταστροφή της υγείας που φέρνει το κάπνισμα.
Το σύνθημα του κράτους «το κάπνισμα βλάπτει σοβαρά την υγεία» (και ταυτόχρονα … λαμπρή διαφήμιση για το υπέροχο δηλητήριο) έχει καταντήσει ο πιο άθλιος εμπαιγμός για το λαό κι ιδιαίτερα για τη νεολαία.
Στις γυναίκες είναι ιδιαίτερα ολέθριες οι συνέπειες του καπνίσματος. Δυστυχώς οι μετρήσεις βεβαιώνουν ότι οι γυναίκες καπνίζουν πολύ περισσότερο από τους άντρες. Η Ελληνική Αντικαπνιστική Εταιρία δηλώνει ότι το τσιγάρο παγκόσμια σκοτώνει πάνω από μισό εκατομμύριο γυναίκες κάθε χρόνο και ο αριθμός αυτός αναμένεται να διπλασιαστεί έως το 2020. Ο καρκίνος, που προέρχεται από το κάπνισμα στον πνεύμονα, έχει ξεπεράσει τα περιστατικά του καρκίνου του στήθους, ως αιτία θανάτου στο γυναικείο πληθυσμό. Στη χώρα μας το 42% των γυναικών ηλικίας 26-40 ετών καπνίζει.
Το παθητικό κάπνισμα, ακόμη και σε ήπια μορφή, μπορεί να αποβεί επικίνδυνο για τις αρτηρίες. Οι επιστήμονες παρατήρησαν πως μια απλή έκθεση του μη καπνιστή, για μισή ώρα έστω, στον καπνό του τσιγάρου προκαλεί δυσλειτουργία στα ενδοθηλιακά κύτταρα.
Η αντικαπιταλιστική αριστερά αγωνίζεται όχι μόνον για καλύτερους μισθούς των εργαζομένων, αλλά κυρίως για ασφαλείς και υγιεινές συνθήκες εργασίας. Διότι χωρίς αυτές ο μισθός δε θα φθάσει ποτέ στο ταμείο του εργαζόμενου. Ας σκεφθούμε π.χ. τους σερβιτόρους οι οποίοι δεν είναι καπνιστές, αλλά είναι αναγκασμένοι να εργάζονται όχι μόνον κατά τη διάρκεια της νύχτας, αλλά και σε χώρους διασκέδασης όπου όλοι σχεδόν οι θαμώνες καπνίζουν. Είναι βέβαιο, σύμφωνα με τα παραπάνω, ότι η βλάβη της υγείας τους είναι μεγάλη και μερικές φορές ανεπανόρθωτη.
Το 2002 το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, εξέδωσε μια πρωτοποριακή απόφαση, σύμφωνα με την οποία δικαιώθηκε η εργαζόμενη γυναίκα που δεν κάπνιζε, αλλά ήταν αναγκασμένη να βρίσκεται επί οχτάωρο καθημερινώς, μεταξύ καπνιστών, σ’ ένα γραφείο του Οργανισμού Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης όπου εργαζόταν. Το Δικαστήριο της επιδίκασε το ποσό των 50.000.000 δραχμών λόγω της βλάβης που προκλήθηκε στην υγεία της. Έτσι κατοχυρώθηκε το δικαίωμα της εργαζόμενης αυτής γυανίκας να μην είναι αναγκασμένη να εισπνέει, κατά τη διάρκεια της εργασίας της, τον καπνό των άλλων. Το πρόβλημα δεν είναι μεταξύ καπνιστών και μη καπνιστών. Είναι κοινό και χρειάζεται κοινή αντιμετώπιση.
Τέλος κάτι άλλο για το τσιγάρο πέρα και πάνω από τα θεμελιακά της Υγείας, της Ζωής, της Οικονομίας, της Οικολογίας. Μια σύγκριση που ίσως να μην έχει λεχθεί και να μην έχει γραφτεί. Εμείς την κάνουμε τούτη τη σύγκριση, τη λέμε και θα τη γράψουμε.
Γίνεται νοητό, ο σημερινός άνθρωπος, πολίτης, πρόσωπο, λαϊκός αγωνιστής – που αγωνίζεται και δίνει και τη ζωή του, σαν χρειαστεί, για νάναι λεύτερος, να μην εξαρτιέται από καπιταλιστικές παγκοσμιοποιήσεις, από θεούς, από δαίμονες – να εξαρτιέται από ένα τιποτένιο τσιγάρο! Να καταδέχεται να βγάζει καπνούς από το στόμα και από τη μύτη! Αυτή η εξάρτηση απ’ το τιποτένιο τσιγαράκι, δεν είναι θέμα, τελικά, αυτοσεβασμού και αξιοπρέπειας της προσωπικότητας του ανθρώπου;
Αν ο άνθρωπος φτάσει, κι όταν φτάσει στον πολιτισμό του ανθρωπισμού και της αισθητικής ομορφιάς, άραγε δε θα ρωτήσει να μάθει τι είδος ον ήταν αυτό που ρουφούσε καπνό στα σπλάχνα του και έβγαζε καπνό απ’ τα ρουθούνια του; Στο βιβλίο του «Πως δενότανε τ’ ατσάλι», ο διάσημος κομμουνιστής συγγραφέας Νικολάι Οστρόφσκι λέει τούτα τα καυστικά: «Ο άνθρωπος κυβερνάει τη συνήθεια κι όχι η συνήθεια τον άνθρωπο… Δεκάρα δεν αξίζει αυτός που δεν μπορεί ν’ απαλλαγεί απ΄ το τσιγάρο, από μια κακή συνήθεια…».
Δημήτρης Χατζηπαναγιώτου

Είναι πλέον ολοφάνερο ότι τόσο η προεκλογική όσο και μετεκλογική περίοδος προσφέρονται ως ο πλέον κατάλληλος χρόνος για την εμφάνιση όσων πολιτικών συναλλαγών γίνονταν στο παρασκήνιο και επί σειρά μηνών σε διάφορους πολιτικούς χώρους. Κυρίαρχη θέση, εδώ και χρόνια, έχει καταλάβει ο λεγόμενος πόλος Αριστεράς και Οικολογίας και το συναφές εμπόριο που διεξάγεται γύρω απ’ αυτόν, με αδιαμφισβήτητο πρωταγωνιστή το Συνασπισμό. Έρχεται στο προσκήνιο, είτε προεκλογικά με σκοπό να δώσει κάποια δημοσκοπική ώθηση, είτε μετεκλογικά για να επουλώσει τα εκλογικά τραύματα μιας πολιτικής ήττας.

Το ιδιότυπο αυτό εμπόριο έχει μια μακριά και αμαρτωλή ιστορία. Χρονολογείται από την προεκλογική περίοδο, τον Οκτώβρη του 1993, όταν ο Μιχάλης Μοδινός, γνωστός πολιτικός παράγοντας του οικολογικού χώρου συγκρότησε τη «Νέα Οικολογική Πρωτοβουλία» (ΝΟΠ) από μέλη της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού «Νέα Οικολογία» (Γ. Σχίζα, Ν. Καίσαρη κ.α.). Όλοι αυτοί συνεργάσθηκαν με το ΣΥΝ επί προεδρίας Μ. Δαμανάκη. Τόσο οι προσχωρήσαντες όσο και η ηγεσία του ΣΥΝ είχαν την αυταπάτη, ότι αφενός αυτή η συνεργασία δυνάμεων και παραγόντων της Αριστεράς και της Οικολογίας θα ήταν η βάση του πόλου και αφετέρου θα έφερνε δεκάδες χιλιάδες ψήφους. Τελικά ο ΣΥΝ όχι μόνο δεν αύξησε τις ψήφους του, αλλά αποκλείσθηκε και από τη Βουλή! Η Μ. Δαμανάκη παραιτήθηκε, την προεδρία ανέλαβε ο Ν. Κωνσταντόπουλος και ο Μιχ. Μοδινός εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα στις εκλογές του 1996 ήταν υποψήφιος βουλευτής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Κατά το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ των ετών 1993-1999 τα ίδια στελέχη της ΝΟΠ συγκρότησαν το 1994 την «Πολιτική Οικολογία» η οποία απέτυχε παταγωδώς στις ευρωεκλογές του 1994 και διαλύθηκε την επόμενη ημέρα. Στις ευρωεκλογές του 1999 οι ίδιοι (μεταξύ αυτών ο νυν ευρωβουλευτής των Οικολόγων-Πράσινων Μιχ. Τρεμόπουλος, ο υποψήφιος ευρωβουλευτής τους Γιαν. Παρασκευόπουλος, ο Γ. Σακιώτης, ο Σπ. Σγούρος, ο καθηγητής Ευαγ. Παπαδημητρίου, ο επιχειρηματίας Γ. Ηλιόπουλος κ.α. και έχοντας ως επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου το Γ. Σχίζα) εμφανίστηκαν ως μέλη των Οικολόγων Εναλλακτικών, σφετεριζόμενοι το όνομά μας το οποίο είχαν αποκηρύξει μετά βδελυγμίας από το 1990. Για ιδιοτελείς σκοπούς λοιπόν κατέθεσαν εκλογικό συνδυασμό με το ίδιο όνομα και αποπειράθηκαν να εμποδίσουν τη συμμετοχή μας στις ευρωεκλογές. Καταγγείλαμε ανοιχτά και πολιτικά αυτήν την πρωτοφανή πολιτική απάτη και συμμετείχαμε αυτοτελώς στις ευρωεκλογές. Συγκεντρώσαμε δε 15.000 ψήφους. Οι «τρεμοπουλικοί» έντρομοι εξαφανίστηκαν.!
Λίγο πριν τις βουλευτικές εκλογές της 9ης Απριλίου 2000, ήρθε στο προσκήνιο για δεύτερη φορά ο λεγόμενος πόλος Αριστεράς και Οικολογίας, με τους ίδιους πρωταγωνιστές, οι οποίοι είχαν στήσει και την πολιτική σκευωρία τους 1999. Τώρα δεν επιχείρησαν αυτοτελή κάθοδο, αλλά διακήρυξαν ότι συνεργάζονται με το ΣΥΝ σφετεριζόμενοι και πάλι το όνομά μας. Και αυτή η «συνεργασία» καταγγέλθηκε, με δημοσιεύματα, ως πολιτική απάτη πρώτου μεγέθους (ΠΡΙΝ 27-2-2000, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 25-2-2000).
Μετά από εκείνο το φιάσκο «των δυνάμεων του πόλου», οι πολιτικοί απατεώνες φόρεσαν το κοστούμι του φορέα της «Πράσινης Πολιτικής» και μετά τη διάλυσή του το κουστούμι του φορέα των «Οικολόγων Πράσινων», που εντελώς τυχαία τους ήρθε στα μέτρα τους! Έτσι με πρωτοβουλία της πτέρυγας του ανανεωτικού ρεύματος του ΣΥΝ (Μιχ. Παπαγιαννάκης, Δ. Παπαδημούλης κ.α.) έγινε άλλη μια απόπειρα νεκρανάστασης του πόλου Αριστεράς και Οικολογίας, κατά τον τελευταίο μήνα πριν από τις βουλευτικές εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007. Απέτυχε όμως διότι ενώ ο ΣΥΝ τους είχε προσφέρει την έδρα στη Α! Θεσσαλονίκης, οι Οικολόγοι - Πράσινοι άφηναν ανοιχτό το ενδεχόμενο να συνεργασθούν μετεκλογικά όχι μόνο με το ΠΑΣΟΚ, αλλά και με τη Ν.Δ. !!! Η θέση τους αυτή όχι μόνον επιβεβαιώθηκε, λίγο πριν τις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου 2009, αλλά είναι απολύτως σύμφωνη και με τα ευρήματα της εταιρείας δημοσκοπήσεων «Πάμπλικ Ίσιου» σύμφωνα με τα οποία απ’ αυτούς που δηλώνουν σήμερα την εκλογική τους προτίμηση προς τους Οικολόγους-Πράσινους «ο ένας στους έξι δηλώνει δεξιός ή κεντροδεξιός και ένας στους τρεις ότι στις τελευταίες εθνικές βουλευτικές εκλογές είχε ψηφίσει ΝΔ» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 13-11-2008).
Η πρόσφατη εκλογική ήττα του ΣΥΝ / ΣΥΡΙΖΑ έφερε για τρίτη φορά στο προσκήνιο και μάλιστα ανανεωμένο το εμπόριο του πόλου. Ο Αλ. Τσίπρας διευκρίνισε ότι θα αναλάβει «πρωτοβουλίες προς τους Οικολόγους και τους Αριστερούς πολίτες». Είναι αξιοσημείωτο ότι δεν απευθύνθηκε μόνον προς τους Οικολόγους Πράσινους, αλλά γενικά προς τους Οικολόγους. Υποτίθεται και προς τους αριστερούς Οικολόγους Εναλλακτικούς. Απεναντίας το δεξιόστροφο Ανανεωτικό Ρεύμα του ΣΥΝ που επιδιώκει συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ δημοσιοποίησε συγκεκριμένη πρόταση μόνον προς τους δεξιούς Οικολόγους-Πράσινους. Είναι πολύ εύστοχος ο τίτλος άρθρου «Δεξιά σφήνα στο Συνασπισμό» (ΠΡΙΝ 14-6-2009) που αναφέρεται στους Οικολόγους-Πράσινους και τους θεωρεί ως δημιούργημα δημοσκοπήσεων!! Όμοιος ομοίω αεί πελάζει…
Δημήτρης Χατζηπαναγιώτου
στέλεχος των Οικολόγων Εναλλακτικών

Η Κόστα Ρίκα είναι μια μικρή χώρα τεσσάρων εκατομμυρίων κατοίκων της Κεντρικής Αμερικής που βρίσκεται μεταξύ του Παναμά και της Νικαράγουας. Οι λόγοι για τους οποίους έχει αναδειχθεί ως πρότυπο οικολογικής ανάπτυξης είναι πολλοί. Το ένα τέταρτο περίπου των εκτάσεων της χώρας είναι προστατευόμενες περιοχές και η κυβέρνηση ενισχύει οικονομικά τις πρωτοβουλίες των κατοίκων που αποσκοπούν στην προστασία των δασών. Η χώρα χρησιμοποιεί τις ανανεώσιμες πηγές προκειμένου να εξασφαλίζει το 95% της ενέργειας που καταναλώνεται και είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο η οποία παρόλο που διαθέτει κοιτάσματα αργού πετρελαίου, δεν τα εκμεταλλεύεται για να μη μολύνει το περιβάλλον!! Απεναντίας επιβάλλει φόρους στις επιχειρήσεις που ρυπαίνουν το Περιβάλλον και απαλλοτριώνει εκτάσεις, ακόμη και στις πιο ακριβές περιοχές της χώρας, με σκοπό την προστασία της πανίδας και της χλωρίδας. Ειδικότερα συνεχίζει τις απαλλοτριώσεις παραθαλάσσιων ιδιοκτησιών στην περιοχή Λας Μπάουλας η οποία βρίσκεται στον Ειρηνικό Ωκεανό κι εκεί γεννούν τ’ αυγά τους θαλάσσιες χελώνες. Είναι οι λεγόμενες δερματοχελώνες, το 95% των οποίων έχει εξαφανιστεί, σύμφωνα με καταγγελίες περιβαλλοντικών οργανώσεων, εξαιτίας της υπερεντατικής αλιείας και της άναρχης οικοδόμησης των παραλιών.
Τέλος εκείνο το οποίο έχει εκπλήξει πολλούς διοικητικούς και οικονομικούς παράγοντες, είναι ότι  η κυβέρνηση έχει αναθέσει, τις αρμοδιότητες για τα θέματα ενέργειας, ορυκτού πλούτου, νερού και προστασίας του περιβάλλοντος, αποκλειστικά και μόνο στο υπουργείο Περιβάλλοντος, ο δε αρμόδιος υπουργός κατέχει την πρώτη θέση στην κυβερνητική ιεραρχία. Υπόδειγμα προς μίμηση λοιπόν η Κόστα Ρίκα.

Στις επικείμενες ευρωεκλογές συμμετέχουν τρεις οργανώσεις από το χώρο της Πολιτικής Οικολογίας. Η ιστορική οργάνωση των Οικολόγων Εναλλακτικών, που είχε στείλει αντιπρόσωπο στο κοινοβούλιο τόσο το 1989 όσο και το 1990, υλοποιώντας με συνέπεια κατά την τελευταία δεκαετία, την τακτική της κοινής μετωπικής δράσης, συμμετέχει στο μετωπικό σχήμα ΑΝΤΑΡΣΥΑ (Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή). Η δεύτερη οργάνωση είναι των Οικολόγων Ελλάδας που εκφράζει πολιτικά το ρεύμα των υγιεινιστών και η τρίτη των Οικολόγων Πράσινων που εκφράζει το ρεύμα των φιλοπόλεμων Ευρωπαίων Πράσινων. Οι τελευταίοι στις δημοσκοπήσεις των τελευταίων μηνών εμφανίζονται μ’ ενισχυμένα ευρωεκλογικά ποσοστά, πράγμα το οποίο προκαλεί πολλά ερωτηματικά.
Ας δούμε όμως από πού έρχονται, προς τα πού πορεύονται και ποιους εξυπηρετούν. Τα ιδρυτικά στελέχη τους έκαναν κατά τις τελευταίες δυο δεκαετίες αρκετές απόπειρες συγκρότησης πολιτικού φορέα, αμέσως μετά την αποχώρησή τους (προς …δεξιά κατεύθυνση) από τους Οικολόγους Εναλλακτικούς. Έτσι εμφανίστηκαν ως Ομοσπονδία, Πολιτική Οικολογία, Πράσινη Πολιτική και τελευταία ως Οικολόγοι Πράσινοι. Διαβάζοντας την ιδρυτική τους διακήρυξή τους, δεν βρήκαμε λέξη για την ακρίβεια, την ανεργία, το ασφαλιστικό, την Ευρωπαϊκή Ένωση του πολέμου, του κεφαλαίου, του ρατσισμού, της περιβαλλοντικής καταστροφής. Ούτε λέξη για τους εργαζόμενους και τους λαούς της Ευρώπης, οι οποίοι εδώ και μια δεκαετία ζουν μια πρωτοφανή αντιδραστική λαίλαπα ενάντια στο βιοτικό τους επίπεδο, καθώς και στο σύνολο των κοινωνικών και πολιτικών τους δικαιωμάτων και κατακτήσεων. Ούτε λέξη για την πλήρη κατεδάφιση του «κοινωνικού κράτους», τη διόγκωση των κοινωνικών ανισοτήτων ανάμεσα στις πλούσιες και τις φτωχές περιφέρειες της λεγόμενης ευρωπαϊκής «ολοκλήρωσης», τα 25 εκατομμύρια ανέργων και τα 80 εκατομμύρια φτωχών. Είχαμε επισημάνει ότι δεν πρόκειται για νέο φορέα, ο οποίος θα εμπλουτίσει την προοπτική της ριζοσπαστικής οικολογίας στη χώρα μας και στην Ευρώπη, αλλά ουσιαστικά για ένα «νέο φορείο συναίνεσης». Ουσιαστικά επιδιώκουν το «πρασίνισμα» του καπιταλισμού. Δεν μπορούν να κατανοήσουν, προς το παρόν τουλάχιστον, ότι ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου και της φύσης, της κοινωνίας και του περιβάλλοντος είναι ο κεφαλαιοκρατικός τρόπος παραγωγής, δηλαδή οι κυρίαρχες παραγωγικές σχέσεις, οι οποίες έχουν επιβληθεί με κάθε τρόπο, στους εργαζόμενους, έχουν ως κύριο σκοπό τη δημιουργία εμπορευμάτων και κέρδους και αντιμετωπίζουν τόσο το περιβάλλον όσο και την εργατική δύναμη ως εμπορεύματα.
Οι θέσεις τους για την Ε.Ε., το Ευρωσύνταγμα το Κυπριακό και το Παλαιστινιακό δείχνουν ολοφάνερα ότι πρόκειται για έναν κεντροδεξιό φορέα, ο οποίος μπορεί πολύ εύκολα να μετατραπεί σε «φορείο» συναίνεσης σε θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής. Στα δημοψηφίσματα που έγιναν στη Γαλλία και την Ολλανδία για το λεγόμενο Ευρωσύνταγμα προπαγάνδισαν υπέρ του «Ναι», συνεπείς με τις θέσεις τους υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης του κεφαλαίου, της ανεργίας, της καταστολής, του ρατσισμού και της πυρηνικής ενέργειας.
Το Απρίλιο 2004 όταν ετέθη σε δημοψήφισμα στην Κύπρο το αμερικανοβρετανικής έμπνευσης «Σχέδιο Ανάν», με το οποίο νομιμοποιούνταν η τουρκική εισβολή και κατοχή στη Βόρεια Κύπρο, παρέμεναν οι έποικοι και οι βρετανικές στρατιωτικές βάσεις, θεσμοθετούνταν η διχοτόμηση με τη δημιουργία δύο «συνιστώντων κρατών» και εξακολουθούσε να ισχύει ο αποικιοκρατικός «θεσμός» των λεγόμενων εγγυτριών δυνάμεων, οι οποίες διατηρούσαν τα «επεμβατικά τους δικαιώματα», προπαγάνδισαν υπέρ του επαίσχυντου «ναι», χέρι-χέρι με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ.
Κατά την τελευταία βάρβαρη εισβολή του Ισραήλ στη Γάζα ζήτησαν «να εγγυηθεί η διεθνής κοινότητα τα σύνορα και την ασφάλεια του Ισραήλ μέσα στο πλαίσιο επίλυσης του Παλαιστινιακού προβλήματος», θέτοντας στην ίδια θέση θύτες και θύματα σύμφωνα με τις επιταγές της Ε.Ε.
Είναι αυτονόητο λοιπόν γιατί οι Οικολόγοι Πράσινοι αφενός είναι περιζήτητοι εταίροι από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ και αφετέρου επιβεβαιώνονται τα πολιτικά ευρήματα των αναλυτών, σύμφωνα με τα οποία απ’ αυτούς που δηλώνουν σήμερα την εκλογική τους προτίμηση προς τους Οικολόγους Πράσινους «ο ένας στους έξι δηλώνει δεξιός ή κεντροδεξιός και ένας στους τρεις ότι στις τελευταίες εθνικές βουλευτικές εκλογές είχε ψηφίσει Ν.Δ.» Είναι ολοφάνερο ότι αποτελούν την οικολογία του συστήματος. Γι’ αυτό καμία αριστερή ψήφος σ’ αυτούς. Είναι επικίνδυνοι. Ο νοών νοείτω.

Στις επικείμενες ευρωεκλογές συμμετέχουν από τη μια πλευρά οι δεξιοί Οικολόγοι Πράσινοι και από την άλλη οι αριστεροί Οικολόγοι Εναλλακτικοί. Μεταξύ τους είναι το κεντρώο κόμμα των Οικολόγων Ελλάδας που εκφράζει το ρεύμα των υγιεινιστών. Οι πρώτοι είχαν ταχθεί υπερ της Ευρωπαϊκής Ένωσης που τη γνωρίζουμε πολύ καλά εδώ και είκοσι πέντε χρόνια, λόγω της ακρίβειας της, ανεργίας, των πολέμων, των μεταλλαγμένων, των τρελών αγελάδων, των διοξινών, του ευρωστρατού, του ευρωεντάλματος, του ευρωσυντάγματος της πυρηνικής ενέργειας και της συνενοχής στη γενοκτονία των Παλαιστινίων και των Ιρακινών. Αντίθετοι σ’ όλα αυτά είναι οι δεύτεροι που εμπνέονται από τη μετωπική λογική και δράση και συμμετέχουν στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Να προτιμηθούν φωτοβολταϊκές συσκευές

Η εγκατάσταση ανεμογεννητριών εκ πρώτης όψεως φαίνεται αθώα. Δεν είναι όμως ακριβώς έτσι. Πρώτα απ’ όλα το κόστος τους είναι πολύ υψηλό. Οι άδειες εγκατάστασης κοστίζουν 220.000 ευρώ ανά MW. Οι άδειες παραγωγής 150.000 ανά MW και οι αιτήσεις περίπου 70.000 ανά MW. Εκτός από το υψηλό κόστος οι ανεμογεννήτριες εκπέμπουν διαπεραστικούς θορύβους υψηλής και χαμηλής έντασης. Αυτοί οι ήχοι έχουν δυσμενείς επιπτώσεις στη διαμονή και φωλεοποίηση των πτηνών και των ζώων, ο μεγάλος πληθυσμός των οποίων θα χαθεί, προσπαθώντας να βρει νέα καταφύγια και τροφή. Κατά τη διαδικασία δημιουργίας αιολικού πάρκου, διανοίγονται δρόμοι πρόσβασης, γίνονται εκσκαφές, ρίχνονται τόνοι μπετόν. Έτσι καταστρέφεται η πανίδα, εξαφανίζονται βιότοποι ή υποβαθμίζονται οικοσυστήματα. Η Επιτροπή Πολιτών Εύβοιας αλλά και γενικότερα το οικολογικό εναλλακτικό κίνημα από τη μια προτείνουν να γίνει επιλογή των κατάλληλων θέσεων εγκατάστασης ανεμογεννητριών, σύμφωνα με τους αυστηρούς όρους ενός οικολογικού χωροταξικού σχεδίου για τις ΑΠΕ. Από την άλλη προτείνουν την επιδότηση των νοικοκυριών για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συσκευών. Αυτό θα λύσει οριστικά το πρόβλημα της ενέργειας, χειμώνα-καλοκαίρι, για όλα τα νοικοκυριά. Από τη χρήση των φωτοβολταϊκών δεν δημιουργούνται δυσμενείς επιπτώσεις στο περιβάλλον. Με τη μαζική εγκατάσταση και χρήση των φωτοβολταϊκών συσκευών, ανοίγει επίσης ο δρόμος για τη δημιουργία κρατικής βιομηχανίας παραγωγής τους.
 

«Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ αντιμετωπίζουν με υποκρισία την προστασία των οικοσυστημάτων». Αυτή την καταγγελία έκαναν πρόσφατα οι οικολογικές οργανώσεις, στους νομούς Ηλείας και Αχαΐας «Ένωση Πολιτών για την Οικολογία και το Περιβάλλον» και «Οικολογική Κίνηση Πάτρας» αντίστοιχα. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα υποκρισίας και αδιαφορίας για την προστασία του Περιβάλλοντος, ανέφεραν το γεγονός ότι επί έντεκα συνεχή χρόνια τα αρμόδια υπουργεία αρνούνται ή κωλυσιεργούν και τελικά δεν προωθούν προς υπογραφή την κοινή υπουργική απόφαση (ΚΥΑ), η οποία είναι αναγκαία για την προστασία των οικοσυστημάτων στη θέση Κοτύχι και στο δάσος της Στροφιλιάς. Άλλη μια ουσιαστική παραχώρηση της Πολιτείας στα συμφέροντα των επενδυτών.
Εδώ και 27 χρόνια η χωματερή των Ταγαράδων δέχεται όλα τα στερεά απόβλητα των δήμων της Θεσσαλονίκης, καθώς και ενός τμήματος του Νομού Χαλκιδικής. Η χωματερή των Ταγαράδων έγινε γνωστή πριν από ενάμισυ χρόνο όταν καιγόταν επί εβδομάδες και οι διοξίνες εκλύονταν καθημερινά στην ατμόσφαιρα δηλητηριάζοντας τους κατοίκους, αλλά ταυτόχρονα την πανίδα και τη χλωρίδα της περιοχής. Τότε οι αρμόδιοι παράγοντες Δήμαρχος και Νομάρχης Θεσσαλονίκης για να καθησυχάσουν τους κατοίκους υποσχέθηκαν ότι η χωματερή των Ταγαράδων θα έχει κλείσει έως το τέλος Μαρτίου 2008 και ότι θα είναι έτοιμος ο ΧΧΤΑ Μαυροράχης. Δυστυχώς έχουν περάσει 16 μήνες από την προβλεπόμενη έναρξη και ακόμη οι κάτοικοι περιμένουν …
Κατά τη διάρκεια της τελευταίας προεκλογικής εκστρατείας του ΜΕΡΑ, οι Οικολόγοι Εναλλακτικοί είχαν τονίσει ότι η καρδιά του δασολογικού προβλήματος της χώρας μας είναι η σύνταξη δασολογίου και δασικών χαρτών. Με τη λύση του γίνεται η απογραφή και η χωροθέτηση των δασών και των δασικών εκτάσεων, δεσμεύεται η διοίκηση σχετικά με το χαρακτήρα μιας έκτασης, απελευθερώνονται οι δασικές υπηρεσίες από τον έντονο φόρτο της έκδοσης πράξεων χαρακτηρισμού και δημιουργείται αμάχητο τεκμήριο υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου ως προς το δασικό χαρακτήρα τους. Τον περασμένο μήνα «ξύπνησε» ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και υποσχέθηκε, ότι τον ερχόμενο Ιούνιο θα προκηρυχθεί το έργο σύνταξης δασικών χαρτών για την Αττική και τη Χαλκιδική. Αναμένομεν …

Ενέργεια από την θάλασσα

Κι ενώ στην Ελλάδα, πραγματοποιούνται με μεγάλη καθυστέρηση, τα πρώτα βήματα για την αξιοποίηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) με σκοπό την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος, σε άλλες χώρες έχουν ήδη αντιληφθεί, εδώ και δεκαετίες, ότι η δύναμη της Φύσης αποτελεί το πιο σημαντικό ενεργειακό κεφάλαιο για τον Άνθρωπο. Έτσι στην πολιτεία Βικτώρια της Αυστραλίας είναι πολύ πιθανό να κατασκευαστεί ο πρώτος ηλεκτροπαραγωγικός σταθμός, ο οποίος θα παράγει ενέργεια από τα κύματα του ωκεανού!! Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι οι ωκεανοί είναι μια τεράστια αποθήκη ενέργειας και στα κύματα υπάρχει τουλάχιστον δεκαπλάσια ενέργεια απ’ αυτήν της παλίρροιας. Υπολογίζεται βάσιμα ότι ο συγκεκριμένος ηλεκτροπαραγωγικός σταθμός θα παράγει ηλεκτρική ενέργεια, για την ηλεκτροδότηση 25.000 κατοίκων.
 Αλλά και στο νοτιοανατολικό τμήμα της Νορβηγίας, θα κατασκευαστεί έως το τέλος του 2008 το πρώτο εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος από θαλασσινό νερό. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η λειτουργία του νέου ηλεκτροπαραγωγικού σταθμού βασίζεται στη διαφορά πίεσης μεταξύ θαλασσινού και γλυκού νερού. Αν δυο μάζες νερού, μια αποτελούμενη από θαλασσινό και μία από γλυκό, διαχωριστούν με μια ημιδιαπερατή μεμβράνη, η δεύτερη «μεταναστεύει» προς την πρώτη δημιουργώντας υπερπίεση που μπορεί να μετατραπεί σε ενέργεια με τη βοήθεια μιας τουρμπίνας. Αυτού του είδους η ενέργεια αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη τεχνολογία. Είναι καθαρή, δεν προκαλεί εκπομπές αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου και σε μερικά χρόνια θα μπορούσε να γίνει και ανταγωνιστική.
 

Μεγάλος τζόγος με τις ανεμογεννήτριες στην Αμάρυνθο

Ο Δήμος Αμαρύνθου εκτείνεται σ’ ένα λεκανοπέδιο, το οποίο είναι μικρογραφία του λεκανοπεδίου της Αθήνας. Ανατολικά είναι το Σερβοβούνι και δυτικά ο Όλυμπος. Το βουνό αυτό παρόλο που είναι καταφύγιο άγριων ζώων, έχει υποστεί μεγάλη οικολογική καταστροφή από πυρκαγιές κατά τα τελευταία χρόνια. Το Σερβοβούνι είχε επίσης χαρακτηριστεί, από τις αρμόδιες δασικές υπηρεσίες το 1997 ως καταφύγιο άγριων ζώων. Τέσσερα χρόνια όμως αργότερα, το 2001, μετά από αίτηση του δασάρχη (!) του Δήμου Ταμυνέων, αποχαρακτηρίστηκαν 10.750 στρέμματα!! Με τις πυρκαγιές όμως το καλοκαίρι του 2007 κάηκε η ανατολική πλευρά του, η οποία υπολογίζεται ότι αποτελεί το ένα δεύτερο της συνολικής έκτασης του βουνού. Έτσι πολλά είδη της πανίδας (π.χ. αλεπούδες, λαγοί, κοτσύφια, χελώνες, κουνάβια, κ.λπ.) αναγκάστηκαν να μετακινηθούν προς αναζήτηση νέων καταφυγίων και τροφής. Η μεγάλη αυτή οικολογική καταστροφή αναμένεται ότι θα ολοκληρωθεί με την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στο Σερβοβούνι.
 Κατ’ αρχήν είναι αναγκαίο να τονιστεί ότι η ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) αποτελεί βασική προτεραιότητα τόσο του ελληνικού όσο και του διεθνούς οικολογικού εναλλακτικού κινήματος, με σκοπό την παραγωγή ηλεκτρισμού και θερμότητας. Υπολογίζεται ότι έως το 2010 το 22% της συνολικής κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να προέρχεται από τις ΑΠΕ. Ειδικότερα για την Ελλάδα υπολογίζεται ότι το ποσοστό συμμετοχής των ΑΠΕ στην ακαθόριστη κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας πρέπει να ανέλθει από το 11% που είναι σήμερα στο 20% έως το 2010 και στο 30% έως το 2020.
 Όλα αυτά ήταν γνωστά στα επιτελεία των διαφόρων ελληνικών και ξένων εταιρειών. Έτσι άρχισε μεταξύ τους ένας ιδιότυπος πόλεμος στις κορυφογραμμές των ελληνικών βουνών. Εκδηλώθηκαν επιθετικές κινήσεις από ξένες και εγχώριες εταιρείες με σκοπό ν’ αποκτήσουν τις χρυσοφόρες άδειες και να εγκατασταθούν στις πιο προνομιούχες και επικερδείς θέσεις, όπου υπάρχει μεγάλο αιολικό δυναμικό. Οι κάτοικοι πολλών ορεινών χωριών, βλέπουν συχνά τα τελευταία χρόνια, συνεργεία τεχνικών, που ζητούν τη βοήθειά τους για να μεταφερθούν, ακόμη και με μουλάρια, οι γνωστές «αντένες» με τις οποίες γίνονται οι μετρήσεις της έντασης των ανέμων. Ο στόχος του Υπουργείου Ανάπτυξης είναι να ξεπεράσει, έως το τέλος το 2010, τα 2.500 MW η συνολική εγκατεστημένη ισχύς συστημάτων ΑΠΕ. Οι παράγοντες του Υπουργείου υπολογίζουν ότι θα πετύχουν αυτό το στόχο, χρησιμοποιώντας ως εργαλείο τις επιδοτήσεις μέχρι ποσοστού 40% ενιαία για όλες τις περιοχές της χώρας σε έργα ΑΠΕ, οι οποίες θα συνεχιστούν και κατά την χρονική περιόδο 2007-2013. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας, υπολογίζεται ότι έως το τέλος Μαρτίου 2008 η συνολική εγκατεστημένη ισχύς συστημάτων ΑΠΕ θα ξεπερνά τα 1200 MW.
 Χαράς ευαγγέλια, λοιπόν, για τις ελληνικές και ξένες εταιρείες. Ήδη έχει δημιουργηθεί ένα άτυπο χρηματιστήριο όπου γίνονται αγοραπωλησίες εγκεκριμένων αδειών εγκατάστασης και παραγωγής. Ευρωπαϊκοί κολοσσοί στο χώρο των ΑΠΕ έχουν ήδη στο χαρτοφυλάκιό τους άδειες ή ακόμη και εγκεκριμένες αιτήσεις. Οι Ισπανοί φαίνεται να κυριαρχούν . Η ισπανική εταιρεία Iberdrola έχει υπογράψει μνημόνιο συνεργασίας με τη  ΔΕΗ για ένα τεράστιο έργο 44 αιολικών πάρκων στα Χίο, τη Λέσβο και τη Λήμνο, συνολικής ισχύος 1640 MW. Η άλλη ισπανική εταιρεία Acciona έχει ήδη συγκεντρώσει άδειες και αιτήσεις συνολικής ισχύος 1200 MW.
 Στην ελληνική αγορά εισήλθε πριν από μερικούς μήνες η εταιρεία Τέρνα Ενεργειακή ΑΕ, η οποία έχει προγραμματίσει την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στο Σερβοβούνι Αμαρύνθου Ευβοίας. Για τη δημιουργία αυτού του αιολικού πάρκου υπάρχει, όπως προαναφέρθηκε το αναπάντητο ερώτημα του αποχαρακτηρισμού των 10750 στρεμμάτων στο Σερβοβούνι. Εκεί δηλαδή όπου θα εγκατασταθεί, σύμφωνα με την άδεια της εταιρείας, το αιολικό πάρκο. Αντί λοιπόν να γίνει αναδάσωση στο Σερβοβούνι, να χαρακτηριστεί ολόκληρο το βουνό ως Καταφύγιο Άγριων Ζώων και να βρεθεί άλλη κατάλληλη βουνοκορφή για τη δημιουργία αιολικού πάρκου, ετοιμάζονται να δώσουν τη χαριστική βολή στην περιοχή, με τη διάνοιξη δρόμων πρόσβασης τις εκτεταμένες εκσκαφές και τη ρίψη 40.000 τόνων μπετόν.

(606 λέξεις)